தமிழில் இடைநிலை இதழ்கள்

தமிழில் இடைநிலை இதழ்கள்

மு.சிவகுருநாதன்

 

ஆங்கிலம் உள்ளிட்ட பிற மொழி அச்சு ஊடகங்கள் காத்திரமான பதிவுகளை, கட்டுரைகளை வெளியிடும்போது தமிழ் அச்சு ஊடகங்கள் வேறு உலகில் சஞ்சாரிக்கின்றன. இவைகளில் தேடல் சினிமா, மொழுதுபோக்கு, கேளிக்கை என்பதாகவே இருக்கிறது. Frontline, EPW, Outlook, Tehelka போன்று தமிழில் ஏன் இதழ்கள் இல்லை? மலையாள ‘மாத்ரு பூமி’க்கு இணையான இதழ் இங்கு ஏன் இல்லை? ஏனிந்த ரசனைக் குறைவு?

இடைநிலை இதழ்கள்.jpg

 

தமிழ் நாளிதழ்கள் ஒன்றிரண்டில் வெளிவரும் நடுப்பக்க, தலையங்கக் கட்டுரைகளைப் படிப்பதில்லை என்பதைப் பெருமையாக பேசுவோர் இங்குதான் உண்டு. சமூக ஊடகப் பெருக்கத்தினால் திருக்குறளை படிக்காதவர்கள் கூட ‘ட்விட்’களை விரும்பும் போக்கு அதிகரித்துள்ளது. இத்தகைய சமூக ஊடகங்களில் காத்திரமாக இயங்வோரும் உண்டு. அவர்களை பெரும்பாலானோர் வாசிப்பதில்லை. நாளிதழ்களில்கூட The Hindu வின் தரத்திற்கு கொஞ்சமும் இணையானதல்ல ‘தி இந்து’ வின் தரம். இது ஏன் என்பதை அவர்கள்தான் விளக்கவேண்டும். தமிழில் இது போதும் என எதன் பொருட்டு அவர்கள் முடிவு செய்கிறார்கள்?

தமிழில் ‘சீரியஸ்’ எழுத்து மற்றும் படைப்புகளுக்கு பலகாலம் சிறுபத்தரிக்கைகளையே நாடவேண்டிய நிலை இருந்தது. அந்நிலை சிறிது மாற்றம் பெற்றுள்ளது. சிறுபத்தரிக்கைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளது. மாறாக அவ்விடத்தை இடைநிலை இதழ்கள் ஆக்ரமித்துள்ளன. நவீன தொழில்நுட்ப வசதிகளும் இதனைச் சாத்தியப்படுத்தியுள்ளன.

தமிழில் இன்று எண்ணற்ற இடைநிலை இதழ்கள் வெளிவருகின்றன. கோமல் சுவாமிநாதனின் ‘சுபமங்களா’ இதற்கு முன்னோடியாக உள்ளது. அவைகளுக்கென்று தனிப்பட்ட அரசியல் நிலைப்பாடுகள் கொண்டவையாக இருக்கின்றன. இவைகளனைத்தும் சொந்தமான பதிப்பகங்களை உடையதாக இருப்பது இங்கு அவதானிக்கத்தக்கது. இவற்றில் ஒன்றிரண்டை மட்டும் வாசித்துவிட்டு, அவற்றை உன்னதமாகக் கருதுவது ரொம்பவும் அபத்தம். அனைத்தையும் வாசிப்பதும் அவற்றின் அரசியலைப் புரிந்துகொள்வதும் அவசியமானதாகும்.

வெகுஜன இதழ்களுக்கும் அரசியல் உண்டு; அரசியல் இல்லாத எதுவுமில்லை. இருப்பினும் சூழலைப் புரிந்துகொள்ள இவற்றை வாசிப்பது கட்டாயமாகிறது. வணிக இதழ்கள் நடத்தும் குமுதம் குழுமம் ஜூன் 2002 லிருந்து 15 ஆண்டுகளைக் கடந்தும் ‘தீராநதி’ என்னும் இடைநிலை இதழையும் விகடன் குழுமம் ‘விகடன் தடம்’ என்னும் இதழையும் கொண்டு வருவது சற்றே வியப்பான செய்தி. குமுதத்தை அறிந்தவர்கள் ‘தீராநதி’யை அறிந்திருக்கவில்லை என்பதே தமிழ் அறிவுச்சூழலை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டும்.

சிறுபத்தரிக்கைகளின் விற்பனை வாய்ப்பு சில நூறுகள் என்றால், இடைநிலை இதழ்களுக்கு சில ஆயிரங்கள் மட்டுமே. இருப்பினும் பெரிய லாபமின்றி இவை தொடர்ந்து இயங்குவது பாராட்டுக்குரிய ஒன்று. மாறுபட்ட அரசியல் நிலைப்பாடுகள் உடைய சில இதழ்கள் இருந்தாலும் சில அம்சங்கள் கவனிக்கப்பட வேண்டியதாகிறது.

தனிப்பட்ட ஒருவரின் நூலை வாசிப்பதைவிட ஒரு இதழை வாசிப்பது சிறப்பானது என்று நான் கருதுகிறேன். ஒற்றைத் தன்மை தவிர்த்து பல்குரல் தன்மை இவற்றில் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. இவற்றில் இடம் பெறும் படைப்புகளில் சில தொகுக்கப்படாமல் போக வாய்ப்புள்ளதால் அவற்றை மீண்டும் படிக்கும் சூழல் இல்லாமற்போகும் நிலையில் இதழ்களின் வாசிப்பின் முக்கியத்துவம் விளங்கும்.

இங்கு நான் வாசிக்கும் மாதந்தோறும் வரும் சில இடைநிலை மாத இதழ்கள் பட்டியலிடப் படுகின்றன. அவற்றைப் பற்றிய சுருக்கமான அறிமுகமும் இங்கே.

1. குமுதம் தீராநதி

2. விகடன் தடம்

3. கணையாழி

4. காலச்சுவடு

5. உயிர்மை

6. உயிர் எழுத்து

7. புதிய புத்தகம் பேசுது

8. உங்கள் நூலகம்

9. அம்ருதா

10. காக்கைச் சிறகினிலே…

11. பேசும் புதிய சக்தி

12. புதிய ஜனநாயகம்

13. இனிய உதயம்

01. குமுதம் தீராநதி

இடைநிலை இதழ்கள்_0001.jpg

இது குமுதம் குழும இதழ். ஜூன் 2002 லிருந்து வெளிவருகிறது. இதுவரையில் 184 இதழ்கள் வெளிவந்துள்ளது. இடைநிலை இதழ்களில் இதற்கு சிறப்பான இடமுண்டு. குமுதம் இதழில் வருபவற்றுக்கு பாவமன்னிப்பாக இந்த இதழ் அமைந்துள்ளது. ஆனால் விற்பனை சொல்லிக்கொள்ளுபடியாக இல்லை. குமுதம் கிடைக்கும் கடைகளில் எல்லாம் இது கிடைப்பதில்லை. பெருநகரங்களில் எளிதாகக் கிடைக்கும் இதழ் சிறுநகரங்களில் கிடைப்பதேயில்லை. செப்டம்பர் இதழ் இன்னும் கிடைக்கவில்லை. இனி சந்தா செலுத்தி வாங்க வேண்டியதுதான்!

தனி இதழ் ரூ.25;

ஓராண்டு சந்தா ரூ.300.

முகவரி:

குமுதம் தீராநதி,

குமுதம் பப்ளிகேஷன்ஸ் (பி) லிட்,

தபால்பெட்டி எண்:

2592, சென்னை – 600031.

தொலைபேசி: 044-26422148

இணையம்: http://www.kumudam.com

02.விகடன் தடம்

இடைநிலை இதழ்கள்_0002.jpg

தற்போது வெளிவரும் ஆனந்த விகடன் தொடக்கக் காலத்தைப் போல நல்ல படைப்புகளையும், கட்டுரைகளையும் வெளியிடுகிறது. இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சீரியஸ் எழுத்தின் மீது ஆர்வம் வந்திருப்பது வியப்பூட்டுவது. இன்றுள்ள சந்தை வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்துதல் என்கிற தன்மையையும் மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் இவற்றின் விற்பனை மிகவும் குறைவு என்பதையும் ஒத்துக்கொண்டேயாக வேண்டும். இம்முயற்சி தமிழின் வாசிப்பு வறட்சியைப் போக்கினால் மகிழலாம். இதுவரையில் 15 இதழ்கள் வெளிவந்துள்ளன.

தனி இதழ்: ரூ. 50

சந்தா தொடர்பிற்கு:

ஆனந்த விகடன்,

757, அண்ணாசாலை,

சென்னை – 600002.

பேச: 044-66802901

இணையம்:

http://www.vikatan.com

03. கணையாழி

இடைநிலை இதழ்கள்_0006.jpg

பத்தரிக்கையாளர் கஸ்தூரிரெங்கனால் புதுதில்லியில் தொடங்கப்பட்ட இலக்கிய இதழ். 52 ஆண்டுகளாக அவ்வப்போது இடைவெளிவிட்டு வந்துகொண்டுள்ளது. அன்றிலிருந்து இன்றுவரை இந்திரா பார்த்தசாரதி இவ்விதழில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். மேட்டிமைத் தன்மை கொண்ட இவ்விதழ் சிலகாலம் நின்று போனது. இந்த இதழ் பலரது கைகள் மாறி இன்று தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக் கழக முன்னாள் துணைவேந்தர் ம.இராஜேந்திரன் ஆசிரியப் பொறுப்பில் வெளியாகிறது. சிறுகதைகளுக்கு முக்கியத்துவம் தரும் இதழாகத் தொடர்ந்து வெளிவருகிறது. இவற்றில் தரத்தில் கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியம்.

தனி இதழ்: ரூ. 20

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 275

முகவரி:

கணையாழி,

H58/F4, மருதம்,

திருவள்ளுவர் நகர்,

திருவான்மியூர்,

சென்னை – 600041.

மின்னஞ்சல்:

kanaiyazhi2011@gmail.com

இணையம்: http://www.magzter.com

மின்னிதழ்: http://kanaiyazhi.emagaz.in

04.காலச்சுவடு

இடைநிலை இதழ்கள்_0003.jpg

எழுத்தாளர் சுந்தரராமசாமியால் சிறுபத்தரிக்கையாக தொடங்கப்பட்டு, 9 வது இதழிலிருந்து காலாண்டிதழாக அவரது மகன் கண்ணன் மற்றும் மனுஷ்யபுத்திரன், லஷ்மி மணிவண்ணன் குழுவினரால் கொண்டுவரப்பட்ட காலாண்டிதழ், இன்று மாத இதழாக மாறியுள்ளது. காலச்சுவட்டின் (கண்ணன்) அரசியல் உலகறிந்தது. இலக்கிய தரத்திற்கான அக்மார்க், ஐஎஸ்ஐ முத்திரைகளாக தங்களை நிறுவிக்கொள்ள எந்த எல்லையையும் தொடக்கக்கூடிய நிலையில் உள்ளது. இதில் எழுதுவோர் அனைவரும் இவற்றின் அரசியலை உணர்ந்தவர்கள் என்று சொல்ல முடியாது. இவர்களின் அரசியல் செயல்பாடுகளை உணர்ந்து கொள்ள இதையும் வாசிக்க வேண்டியது அவசியம். செப்டம்பர் 2017 காலச்சுவடின் 213 வது இதழ்.

தனி இதழ்: ரூ. 40

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 350

முகவரி:

காலச்சுவடு,

669, கே.பி.சாலை,

நாகர்கோவில் – 629001.

மின்னஞ்சல்:

nagercoil@kalachuvadu.com

இணையம்: http://www.kalachuvadu.com

05. உயிர்மை

இடைநிலை இதழ்கள்_0004.jpg

காலச்சுவட்டிலிருந்து உயிர்மையும் உயிர்மையிலிருந்து உயிர் எழுத்தும் உருவானது, ஒருவகையில் தமிழுக்கு நல்ல செய்திதான். இதுவும் காலாண்டிதழாக இருந்து மாத இதழாக மாறியவை. இவை மூன்றும் இன்று வெவ்வேறு தன்மைகளில் மிளிர்கின்றன. கவிஞர் மனுஷ்யபுத்திரனின் இதழ் உயிர்மை. அரசியல் கவிஞராக அறியப்படும் மனுஷ் தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் தி.மு.க. காரராக மிகவும் சலிப்பூட்டுகிறார். ஆனால் கவிதைகளில்தான் அவரது உண்மை முகம் தெரிகிறது. இந்த அரசியல் முகமூடி அவருக்கு பொருந்தவில்லை. இதை ஏன் சுமக்கவேண்டும் என்பதை அவர் யோசிப்பது நலம். இதுவரையில் உயிர்மை 169 இதழ்களை வெளியிட்டுள்ளது.

தனி இதழ்: ரூ. 25

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 275

முகவரி:

உயிர்மை,

11/29, சுப்பிரமணியம் தெரு,

அபிராமபுரம்,

சென்னை – 600018.

பேச: 044-249934448

மின்னஞ்சல்:

uyirmmai@gmail.com

இணையம்: http://www.uyirmmai.com

06. உயிர் எழுத்து

இடைநிலை இதழ்கள்_0005.jpg

உயிர்மையிலிருந்து பிரிந்த கவிஞர் சுதீர் செந்திலின் இதழ் இது. திருச்சியிலிருந்து வெளிவரும் இவ்விதழ் சிறுகதைகளுக்கு அதிக பக்கங்களை ஒதுக்குகிறது. அவற்றின் தரமும் முக்கியமல்லவா! இவ்விதழின் சிறப்பு மார்க்சிய, பெரியாரிய அறிஞர் எஸ்.வி.ராஜதுரை. இவரது பல நீண்ட கட்டுரைகளை உயிர் எழுத்தில் மட்டுமே காணமுடியும். இவ்விதழ் 11 ஆண்டுகளைக் கடந்துள்ளது.

தனி இதழ்: ரூ. 40

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 480

முகவரி:

உயிர் எழுத்து,

9, முதல் தளம்,

தீபம் வணிக வளாகம்,

கருமண்டபம்,

திருச்சி – 620001.

பேச: 0431-2483229,

9942764229, 7373641945

மின்னஞ்சல்:

uyirezhutthu@gmail.com

07. புதிய புத்தகம் பேசுது

இடைநிலை இதழ்கள்_0007.jpg

தமிழில் நூல் விமர்சனங்களுக்கான இதழ் இல்லையென்ற குறையைப் போக்கும் இவ்விதழ் பாரதி புத்தகாலய வெளியீடாக வருகிறது. தங்கள் பதிப்பக நூல்களை மட்டுமல்லாது நல்ல நூல்களை அறிமுகம் செய்து வருகிறது. 15 ஆண்டுகளைக் கடந்து இப்பணி தொடர்கிறது. Tabloid செய்தித்தாள் வடிவில் வந்த இந்த இதழ் வண்ண மாத இதழாக உருமாறியிருக்கிறது. குழந்தை இலக்கிய வறட்சியைப் போக்க ‘வண்ணநதி’ என்னும் சிறுவர் பகுதி இணைக்கப்பட்ட இதழாக இன்று இவ்விதழ் கிடைக்கிறது. வாசிப்பை இயக்கமாக்கும் தொடர் புத்தகக் காட்சிகள், சிறப்புத் தள்ளுபடிகள் என பாரதி புத்தகாலயத்தின் நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாக இந்த இதழும் உள்ளது.

தனி இதழ்: ரூ. 20

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 240

பாரதி புத்தகாலயம்,

7 இளங்கோ சாலை,

தேனாம்பேட்டை,

சென்னை – 600018.

தொலைபேசி: 044 24332424, 24332924, 24356935

மின்னஞ்சல்:

thamizhbooks@gmail.com

இணையம்:

http://www.thamizhbooks.com

08. உங்கள் நூலகம்

இடைநிலை இதழ்கள்_0008.jpg

நூல் விமர்சனத்திற்காக நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் நிறுவனத்தால் வெளியிடப்படும் இதழிது. விரைவில் பத்தாம் ஆண்டைத் தொடவிருக்கும் இவ்விதழ், தங்கள் நூல்களை மட்டும் அறிமுகம் செய்யாமல் பிற குறிப்பிடத்தகுந்த நூல்களை அறிமுகம் செய்வது சிறப்பானது. ‘படித்துப் பாருங்களேன்…’ பகுதியில் சிறந்த தமிழ் மற்றும் ஆங்கில நூல்களை ஆ.சிவசுப்பிரமணியன் தொடர்ந்து விரிவாக அறிமுகம் செய்கிறார்.

தனி இதழ்: ரூ. 30

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 360

முகவரி:

நியூ செஞ்சுரி வாசகர் சங்கம்,

16 (142) ஜானி கான் கான் சாலை,

ராயப்பேட்டை,

சென்னை 600014.

பேச: 044-26251968, 26258410.

மின்னஞ்சல்:

ungalnoolagam@gmail.com

இணையம்:

http://www.ncbhpublisher.in

http://www.keetru.com

09. அம்ருதா

இடைநிலை இதழ்கள்_0009.jpg

எழுத்தாளர், முன்னாள் காவல் அதிகாரி, அண்மையில் தேர்தல் அரசியலில் இணைந்த என பல பரிணாமங்களைக் கொண்ட திலகவதியை கௌரவ ஆசிரியராகவும் அவரது மகன் பிரபு திலக்கை ஆசிரியராகவும் கொண்டு வெளியாகும் இதழ் இது. இதுவரையில் 134 இதழ்களை வெளிவந்துள்ள அம்ருதா, தொடக்கத்தில் சாதாரணமாக இருந்தாலும் பிற்காலத்தில் சீரியஸ் எழுத்தின்பால் கவனத்தை செலுத்தி வருகிறது. அறிஞர் பொ.வேல்சாமி போன்றோரின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் இது வெளியிடுகிறது.

தனி இதழ்: ரூ. 25

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 275

முகவரி:

அம்ருதா,

1, கோவிந்த ராயல் நெஸ்ட் அடுக்ககம்,

12, மூன்றாவது முக்கியசாலை 2 வது விரிவாக்கம்,

சி.ஐ.டி. நகர் கிழக்கு,

நந்தனம்,

சென்னை – 600035.

பேச: 7338757878, 9444070000

மின்னஞ்சல்:

info.amrudha@gmail.com

இணையம்: http://www.amrudhamagazine.com

10. காக்கைச் சிறகினிலே…

இடைநிலை இதழ்கள்_0010.jpg

ஏழாம் ஆண்டை நிறைவு செய்யும் காக்கைச் சிறகினிலே… இதழ் தமிழ் தேசியத்திற்கு முன்னுரிமை வழங்குகிறது. அரசியல், கல்வி, புலம் பெயர் இலக்கியம் என இதன் பாதை மேலும் விரிவடைகிறது.

தனி இதழ்: ரூ. 25

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 275

முகவரி:

காக்கை,

288, டாக்டர் நடேசன் சாலை,

திருவல்லிக்கேணி,

சென்னை – 600005.

மின்னஞ்சல்:

kakkaicirakinile@gmail.com

செல்: 9841457503

தொலைபேசி: 044-28471890

11. பேசும் புதிய சக்தி

இடைநிலை இதழ்கள்_0011.jpg

திருவாரூர் போன்ற சிறு நகரிலிருந்து இந்த இடைநிலை இதழ் வெளிவருகிறது. இம்மாத இதழ் மூன்றாண்டுகளைத் தாண்டி பல்வேறு மாற்றங்களுடன் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது. சீரியஸ் எழுத்தின் வழியில் இதழ் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கியுள்ளது. பெரிய அளவிலான பின்புலம் ஏதுமற்ற நிலையில் இதழைத் தொடர்ந்து வெளியிடும் முயற்சி பாராட்டிற்குரியது. இவ்விதழ் பற்றிய அறிமுகம் முகநூல் மற்றும் வலைப்பூவில் ஏற்கனவே செய்யப்பட்டுள்ளது.

தனி இதழ்: ரூ. 30

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 350

முகவரி:

பேசும் புதிய சக்தி,

52/13, ஏ.என்.ஆர். காம்ப்ளெக்ஸ்,

தெற்கு வீதி,

திருவாரூர் – 610001.

மின்னஞ்சல்:

pesumpudhiyasakthi@gmail.com

செல்: 9688227772, 9600519442, 9489773671

தொலைபேசி: 04366-244345

12.புதிய ஜனநாயகம்

இடைநிலை இதழ்கள்_0012.jpg

மக்கள் கலை இலக்கிய கழகத்தின் மார்க்சிய – லெனினிய அரசியல் மாத இதழாக புதிய ஜனநாயகம் வெளிவருகிறது. தங்களைத் தவிர அனைத்து இடதுசாரிகளையும் மோசமானவர்களாக விமர்சிக்கும் போக்கு இதில் உள்ளபோதிலும் இந்துத்துவ, முதலாளித்துவ நடவடிக்கைகளைப் புரிந்துகொள்ள இம்மாதிரியான இதழ்கள் உதவி புரியும். புதிய கலாச்சாரம் என்றொரு இதழையும் முன்பு வெளியிட்டனர். தற்போது வினவு இணையதளம் உள்ளதால் கட்டுரைகள் அதில் பதிவேற்றப்படுகின்றன.

தனி இதழ்: ரூ. 15

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 180

தொடர்பு முகவரி:

புதிய ஜனநாயகம்,

110, இரண்டாம் தளம்,

63, என்.எஸ்.கே. சாலை,

(அ.பெ.எண்: 2355)

கோடம்பாக்கம்.

சென்னை – 600024.

செல்பேசி: 9444632561

மின்னஞ்சல்:

puthiyajanayagam@gmail.com

13.இனிய உதயம்

இடைநிலை இதழ்கள்_0013.jpg

நக்கீரன் பப்ளிகேஷன்ஸ் வெளியிடும் மாத இதழ் இனிய உதயம். புத்தக அளவிலிருந்து பெரிய சைஸுக்கு மாறியுள்ள இவ்விதழ் சுராவின் மலையாள மொழிபெயர்ப்புக் கதைகளுக்காக புகழ் பெற்றது. நாவல், குறுநாவல் என்கிற நிலையிலிருந்து சிறுகதைகள் மட்டுமே தற்போது மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. இதர கட்டுரைகள், கவிதைகள் ஆகியன உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் எழுதுவதைப் போன்றுள்ளது. இதில் இடம்பெறும் தமிழாசிரியர்களின் கட்டுரைகள் மிகச் சாதாரணமானவை. இவைகளை வெளியிட இதழ் ஒன்று தேவையா என்று கேட்கத்தோன்றுகிறது.

தனி இதழ்: ரூ. 20

ஆண்டு சந்தா: ரூ. 240

இனிய உதயம்,

நக்கீரன் பப்ளிகேஷன்ஸ்,

105, ஜானி ஜான் கான் சாலை

ராயப்பேட்டை,

சென்னை – 600014.

தொலைபேசி: 044 43993000

மின்னஞ்சல்:

http://www.iniyaudhayam@nakkheeran.in

இணையம்:

http://www.nakkheeran.in

Advertisements
Posted in Uncategorized, நூல் விமர்சனம் | Tagged | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வாழ்த்துகள் மணிமாறன்!

வாழ்த்துகள் மணிமாறன்!

மு.சிவகுருநாதன்

 

மணிமாறன் 01

இன்று (02.09.2017) மாலை சென்னையில் நடைபெறும் விழாவில் புதிய தலைமுறை ஆசிரியர் விருது பெறுபவர்களில் திருவாரூர் மாவட்டம் கொரடாச்சேரி ஒன்றியம் மேலராதாநல்லூர் ஊராட்சி ஒன்றிய நடுநிலைப் பள்ளியில் கல்விப்பணியாற்றும் தோழர் செ.மணிமாறனும் ஒருவர்.

1990 களின் இறுதிப்பகுதியில் திருவாரூர் மாவட்டம் அம்மையப்பன் அரசு மேனிலைப்பள்ளியில் 7, 8 வகுப்புகளில் என்னிடம் பயின்ற மாணவர் தோழர் மணிமாறன். அன்றும் இன்றும் மிகச் சராசரி ஆசிரியனான என்னை நினைவில் வைத்திருக்கும் அவர், மரபான கல்வி பற்றிய புரிதலிருந்து வேறுபட்டு முழு வீச்சுடன் கல்விப்பணியாற்றி வருகிறார். அவருக்கு வாழ்த்துகள்.

இடைநிலை ஆசிரியாகப் பணியாற்றி, தற்போது அறிவியல் பட்டதாரி ஆசிரியரான போதும் குழந்தைகளுக்கு மிக நெருக்கமான ஒருவராக இருந்து, புதிய சிந்தனைகளை மாணவர்களிடம் விதைத்துவரும் அவருக்கு எனது பாராட்டுகளும் அன்பும்.

புதிய தலைமுறை ஊடகம் கடந்த மூன்றாண்டுகளாக கீழ்க்கண்ட 9 தலைப்புகளில் தலா ஒருவருக்கு இவ்விருதினை வழங்கி வருகிறது.

புதுமைகள்
கிராமசேவை
பழங்குடிமேம்பாடு
பெண்கல்வி
செயலூக்கம்
மொழித்திறன் மெம்பாடு
அறிவியல் விழிப்புணர்வு
படைப்பாற்றல்
சிறப்புக்குழந்தைகள்

இவ்வாண்டில் (2017) செயலூக்கம் என்னும் தலைப்பின் கீழ் தோழர் மணிமாறன் விருது பெறுகிறார். ‘தி இந்து’ நாளிதழின் தலையங்கத்தில் குறிப்பிட்டுக் காட்டும் வகையில் திறம்பட பல்வேறு பணிகளை ஆற்றிவருபவர் இவர்.

பொதுவாக மத்திய, மாநில அரசுகள் வழங்கும் விருதுகளின் தரம் குறித்து விமர்சனம் இருக்கும் நிலையில் உண்மையான கல்விப்பணி செய்பவர்கள் இம்மாதிரி பாராட்டப்படுவது வரவேற்கத்தக்கது.

மத்திய அரசு ஆசிரியர் தினத்தை 15 நாள்கள் கொண்டாட வலியுறுத்தியுள்ளது. இது ஆசிரியர்கள் மீதான அன்பு, நம்பிக்கை ஆகியவற்றால் அல்ல. வருணாஸ்ரம, மநு தர்மத்தை நிலைநாட்ட ‘குரு உத்சவ்’ என்ற பெயரில் இத்தகைய கூத்துக்களை அரங்கேற்றுவதையும் நாம் காணலாம். குழந்தைகள் தினம் கொண்டாடப்படுவதை விரும்பாத அரசாகவும் இது இருப்பதைப் புரிந்துகொள்வது எளிது.

எளிய, அடித்தட்டு அரசுப்பள்ளி மாணவர்களுக்காக தங்கள் எல்லைகளை மீறி ஏதாவது செய்யத் துடிக்கும் மணிமாறன் போன்றவர்கள் இந்த சமூகத்திற்கு அடையாளம் காட்டப்படவேண்டும். ‘நீட்’ போன்ற தர அளவுகோல்களுடன் தரமற்ற பள்ளிகள் என்று வகைப்படுத்தித் தனியாரிடம் ஒப்படைக்கும் ‘நிதி ஆயோக்’ தந்திரங்கள் மநு தர்மங்களுக்குள் அடங்குபவை. இவற்றிற்கு எதிராக போராடுவது ஒருபுறம், இன்னொரு புறம் அமைப்பிலிருந்து அதை மாற்றுவதற்காக இயங்குவதும் பாராட்டுக்குரிய ஒன்று.

Posted in ஆசிரியர்கள், கல்வியியல், Uncategorized | Tagged | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

மநுநீதிச் சோழர்கள்

மநுநீதிச் சோழர்கள்

மு.சிவகுருநாதன்

பிற்காலச் சோழர்கள் அனைவருமே மநுநீதிச் சோழர்கள்தான் என்கிற குறிப்பை முன்பு எழுதியிருந்தேன். அவர்கள் யார் என்று தெரியவேண்டுமல்லவா! இதோ பட்டியல். பிற்காலச் சோழர்களை மட்டும் இவ்வாறு சொல்வது தகுமா என்ற கேள்வி எழலாம். மநுநீதிப் பல்லவர்கள், மநுநீதிப் பாண்டியர்கள் என பலர் உண்டே!

இருப்பினும் வேறெவரைக் காட்டிலும் மிகத் தீவிரமாக மநுநீதியை அமல் செய்தவர்கள் என்கிற வகையில் பிற்காலச் சோழர்களுக்குத் தனியிடமுண்டு. அதனையொட்டித்தான் இங்கு மநுநீதிச் சோழன் தொன்மம் இங்கு உற்பத்தியானது. வருணாஸ்ரமம் இத்தகைய புனைவுகளை மக்கள் மனதில் இருத்துவதில் மாபெரும் வெற்றியும் பெற்றது. இதோ பட்டியல்.

1. விஜயாலய சோழன் (கி.பி. 846 – கி.பி. 881)

2. முதலாம் ஆதித்த சோழன் (கி.பி. 871 – கி.பி. 907)

3. முதலாம் பராந்தக சோழன் (கி.பி. 907 – கி.பி. 953)

4. கண்டராதித்த சோழன் (கி.பி. 950 – கி.பி. 957)

5. அரிஞ்சய சோழன் (கி.பி. 956 – கி.பி. 957)

6. இரண்டாம் பராந்தக சோழன் (கி.பி. 957 – கி.பி. 970)

7. உத்தம சோழன் (கி.பி. 970 – கி.பி. 985)

8. முதலாம் ராஜராஜ சோழன் (கி.பி. 985 – கி.பி. 1014)

9. முதலாம் ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1012 – கி.பி. 1044)

10. முதலாம் ராஜாதிராஜ சோழன் (கி.பி. 1018 – கி.பி. 1054)

11. இரண்டாம் ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1051 – கி.பி. 1063)

12. வீர ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1063 – கி.பி. 1070)

13. அதி ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1067 – கி.பி. 1070)

14. முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் (கி.பி. 1070 – கி.பி. 1120)

15. விக்கிரம சோழன் (கி.பி. 1118 – கி.பி. 1136)

16. இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன் (கி.பி. 1133 – கி.பி. 1150)

17. இரண்டாம் ராஜராஜ சோழன் (கி.பி. 1146 – கி.பி. 1163)

18. இரண்டாம் ராஜாதிராஜ சோழன் (கி.பி. 1163 – கி.பி. 1178)

19. மூன்றாம் குலோத்துங்க சோழன் (கி.பி. 1178 – கி.பி. 1218)

20. மூன்றாம் ராஜராஜ சோழன் (கி.பி. 1216 – கி.பி. 1256)

21. மூன்றாம் ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1246 – கி.பி. 1279)

சில குறிப்புகள்:

பல அரசர்களுக்கு அவர்கள் இளவரசுப் பட்டம் ஆண்டிலிருந்து காலகட்டம் குறிக்கப்படுகிறது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்க.

ஏழாம் வகுப்பு சமூக அறிவியலில் ‘தென்னக அரசுகள்’ என்னும் பாடத்தில் 18 மன்னர்கள் பட்டியலிடப்படுகிறார்கள். அதில் ஆதித்தன் (ஆதித்த கரிகாற் சோழன்) (கி.பி. 956 – கி.பி. 966) என்று உள்ளது. இரண்டாம் பராந்தக சோழனின் (கி.பி. 957 – கி.பி. 970) மகனான ஆதித்த கரிகாலன் (கி.பி. 966 – கி.பி. 969) கி.பி. 966 இல் இளவரசு பட்டமேற்று மூன்றாண்டுகளில் கி.பி. 969 இல் படுகொலை செய்யப்பட்டவன். எனவே இவரை அரசர் பட்டியலில் கொள்வது தவறன்றோ! மேலும் ஆண்டுகூட கி.பி. 956 – கி.பி. 966 என்று தவறாகவே உள்ளது.

ஆதித்த கரிகாலனை (கி.பி. 966 – கி.பி. 969)கொலை செய்தது சோமன், ரவிதாசனான பஞ்சவன் பிரமாதிராஜன், பரமேஸ்வரனான இருமுடிச் சோழ பிரமாதிராஜன், மலையனூரானான ரேவதாசக் கிரமவித்தன் என்கிற நான்கு உடன்பிறந்தோர் என்றும் அவர்களுள் இருவர் பஞ்சவன் பிரமாதிராஜன், இருமுடிச் சோழ பிரமாதிராஜன் என்னும் உயர்ந்த பட்டங்கள் பெற்றவராக இருந்தபடியால் அவர்கள் அரசாங்க உத்தியோகத்தில் இருந்த அந்தணர்கள் என்று தி.வை.சதாசிவ பண்டாரத்தார் குறிப்பிடுவார். (பிற்காலச் சோழர் வரலாறு)

இந்தக் கொலைகாரப் பிராமணர்களுக்கு மநு தர்மப்படி முதலாம் ராஜராஜ சோழன் (கி.பி. 985 – கி.பி. 1014) தண்டனை வழங்குகிறான். அவர்களது சொத்துக்களை சிவன் கோயிலுக்கு உடைமையாக்கி அவர்களை நாடு கடத்துவதுதான் தண்டனையின் சாரம்சம். இதுதான் மநுதர்மம் என்பதை சொல்லவும் வேண்டுமோ!

குற்றவாளிகள் பார்ப்பனர் என்பதால் மநு தர்மப்படி, அவர்களுக்கு உடலை வருத்தும் தண்டனைகள் வழங்கப்படவில்லை. மாறாக அவர்களது நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு விற்பனை செய்த பணத்தில் காட்டுமன்னார்கோயில் சிவன் கோயிலில் பார்ப்பனர்களுக்கு உணவு வழங்க உத்தரவிடப்பட்டான். சத்திரிய அரசாட்சி என்கிற பெயரில் மநு தர்ம ஆட்சியே என்று நடந்தது எனபதை இத்தகைய நிகழ்வுகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

மேலும் பிற்காலச் சோழர்களின் மெய்கீர்த்திகளில் வரும் ‘மனுவாறு விளங்க’, ‘மனுநெறி’, ‘மனுவொழுக்கம்’ என்ற சொல்லாட்சி வாயிலாக சோழர்கால மநுதர்ம ஆட்சியை விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

இந்தப் பட்டியலில் முதல் 13 அரசர்கள் விஜயாலய சோழன் (கி.பி. 846 – கி.பி. 881) முதல் அதி ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1067 – கி.பி. 1070) ஈறாக 13 பேர்,ஆண் வழிச் சமூக அமைப்பில் விஜயாலய சோழன் மரபாகச் சொல்லப்படுகின்றனர்.

முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் (கி.பி. 1070 – கி.பி. 1120) வேங்கி நாட்டு மன்னன் விமலாதித்தனுக்கும் முதலாம் ராஜேந்திர சோழனின் (கி.பி. 1012 – கி.பி. 1044) மகள் அம்மங்காதேவிக்கும் பிறந்தவன். இவனும் இவனுக்குப் பின்னால் வரும் மொத்தம் 8 அரசர்கள் கீழை சாளுக்கிய மரபினர் ஆவர். இதைப் பெரிய குறையாகக் கருதிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் தங்களுக்குள்ளாக பல்வேறு சமாதானங்களைச் சொல்லிக்கொண்டனர்.

“குலோத்துங்கள் உடலில் பெருமளவு ஓடியது சோழர்குலக் குருதிதான்”, என்று மரபணு ஆய்வு செய்யும் (!?) டாக்டர் கே.கே.பிள்ளை அவர்களின் வரிகள் இதனை மெய்ப்பிக்கும். (காண்க: பக். 290, தமிழக வரலாறு மக்களும் பண்பாடும், உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவன வெளியீடு, டாக்டர் கே.கே.பிள்ளை) முதலாம் குலோத்துங்களுக்கு சுங்கம் தவிர்த்த சோழன், கரிகாலன், திருநீற்றுச் சோழன் என்பனவற்றோடு மநுகுலதீபன் என்னும் பட்டப்பெயரும் உண்டு. இதிலிருந்து மநுநீதிச்சோழன் என்பது பிற்காலச் சோழர்களுக்கு பலருக்கு வழங்கப்பட்ட பட்டப்பெயர் என்பது விளங்கும். இருப்பினும் ‘மநுகுலதீபன்’ காலத்தில்தான் தமிழ்மொழி தனக்குரிய இடத்தைப் பிடிக்கத் தொடங்கியது என்பதையும் மறக்க இயலாது.

அனுராதபுரத்தைத் தலைநகராகக் கொண்டு இலங்கையை ஆண்ட தமிழ் மன்னன் எல்லாளனை (கி.மு. 205 இல் இருந்து கி.மு 161) மநுநீதிச் சோழனாக சித்தரிக்கும் வழக்கமும் உண்டு.

கி.பி. 1123 இல் விக்கிரம சோழன் கல்வெட்டைக் கொண்டு மநுநீதிச் சோழன் கதையை வரலாறாக்க குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் முனைகிறார். இந்தக் கல்வெட்டைக் கொண்டு விக்கிரம சோழன் (கி.பி. 1118 – கி.பி. 1136) இந்த தேர் வடிவ கற்கோயிலை கட்டியிருக்க வேண்டுமென சொல்வதற்கு ஆதாரமில்லை.

அண்மையில் தி.மு.க. செயல் தலைவர் மு.க. ஸ்டாலின் திருவாரூர் வந்தபோது கல் தேர் கோயிலைப் பார்வையிட, உடனே ஊடகங்கள் 1000 ஆண்டுகள் பழமையான கல் தேர் என்று சேதி சொல்லின. வரலாற்றைத் திரிப்பது இவர்களுக்கு கைவந்த கலையாயிற்றே! குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் சொல்கிற கி.பி. 1123 இல் கட்டப்பட்டது என்றால் எப்படி ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆனது? தஞ்சைப் பெரிய கோயில் காலத்தைவிட அதிகமாகவோ அல்லது அதனோடு இதனையும் இணைக்க வேண்டிய தேவை என்ன?

முதலில் இதை கல்தேர் என்று சொல்வதே தவறு. இது வீதிகளில் இழுக்கப்படும் தேர் என்றுகூட நினைத்துக் கொள்வோர் உண்டு. தேர் வடிவக் கற்கோயில் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

Posted in செய்திகள் – குறிப்புகள் – கருத்துகள், வரலாறு | Tagged | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கல்விக் குழப்பங்கள் நூல் விமர்சனம்

கல்விக் குழப்பங்கள் நூல் விமர்சனம்

 

(வாட்ஸ் அப்பில் வந்த தோழர் இராமமூர்த்தி நாகராஜன் அவர்களின் நூல் விமர்சனமும் எனது பதிலும் இங்கு வெளியாகிறது. நன்றி: இராமமூர்த்தி நாகராஜன்)

 

கல்வி நூல் வரிசை புத்தக அறிமுகம்: 16

புத்தகத் தலைப்பு: கல்விக் குழப்பங்கள்

நூலாசிரியர்: மு.சிவகுருநாதன்

 

விமர்சனம்: இராமமூர்த்தி நாகராஜன்.


ramsai01@gmail.com

received_1385097051562345

சாப்பிடுதல் என்பது உடல் வளத்திற்கு மிக முக்கியமானது. இதில் சமைப்பவர், உண்பவர் என்பவர்களைத் தாண்டி எதைச் சமைக்கிறோம் என்பது மிக முக்கியமானது. உணவின் தன்மைக்கேற்பவே உடல் வலுப்பெறுகிறது. உணவில் இருக்கும் குறைபாடு நிச்சயம் உணவைப்பாதிக்கும்.
அதைப்போல கற்றல் என்பது மனதை வளப்படுத்த மிகவும் முக்கியமானது. இதில் கற்பிப்பவர், கற்பவர் என்பவர்களைத் தாண்டி எதைக் கற்கிறோம் என்பது மிக முக்கியமானது.

இது வரை நாம் இந்த கல்வி நூல் வரிசையில் பார்த்த பல புத்தகங்கள் கற்பித்தல் முறையில் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய மாணவர் மைய அணுகுமுறைகளைப் பற்றி பேசியது, ஆனால் இப்போது நாம் பார்க்க இருக்கிற இந்த கல்விக் குழப்பங்கள் என்னும் இந்தப் புத்தகம் எதை மாணவர்களுக்கு கற்பிக்கிறோம் என்பதைப் பற்றி விரிவாகப் பேசுகிறது.
நமது பாடப் புத்தகங்களிலுள்ள எத்தனை தவறான தகவல்களை மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கிறோம் என்பதைப் பற்றி உரக்கப் பேசுகிறது.

எனது வாசிப்பனுவத்தில் இந்தப் புத்தகம் ஒரு தனி ரகம்.

தமிழ், சமூக அறிவியல், அறிவியல் என்று பல தளங்களிலும் பல வல்லுநர்கள், பல நாள்கள் முயன்று உருவாக்கிய பாடப்புத்தகங்களில் ஏன் இத்தனைப் பிழைகள் மலிந்துள்ளன. எந்த தகவலை நாம் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளவில்லையோ அந்த தகவலை அடுத்தவருக்கு நாம் தெளிவாக புரிய வைக்க முடியாது என்பார்கள். அதைப்போல இந்தப் பாடத்திட்டங்களை உருவாக்கிய வல்லுநர்களின் தவறான புரிதல்கள்தான் அவர்கள் உருவாக்கிய பாடநூல்களிலும் பிரதிபலிக்கிறதோ?.

வரலாற்றுப் பாடங்களில் நூலாசிரியர் முன்வைத்துள்ள கருத்துக்கள் ஒவ்வொன்றும் முனைவர் பட்ட ஆய்வு முடிவுகள் போல உள்ளது. இது வரை நான் சரியென்று எண்ணி இருந்ததை அப்படியே புரட்டிப் போட்டுவிட்டது இந்நூலாசிரியர் 50 தலைப்புகளில் எழுதியுள்ள இந்தப் புத்தகம்.

சோழர்கள் பற்றி மிக விரிவான மற்றும் ஆழமான புரிதலை நூலாசிரியர் கொண்டுள்ளார் என்பதை அவர் அடிக்குறிப்பாக தந்துள்ள புத்தகத் தலைப்புகளே நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

உத்திரமேரூர் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்படும் குடவோலை முறை சோழர் காலத்தின் சிறப்பம்சங்களில் ஒன்றாக வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இங்கு சபை முழுதும் பிராமணர்களுக்கானது என்பதையும் இந்த குலுக்குச்சீட்டில் பிராமணர்கள் பெயரைத் தவிர வேறு எவரும் இடம்பெற வாய்ப்பு இல்லை மற்றும் சீட்டு எடுப்பவன்கூட பிராமணச்சிறுவன் என்கிற உண்மைகள் மிகக் கவனமாகத் திட்டமிட்டு மறைக்கப்படுவதை நூலாசிரியர் “குடவோலை முறை ஜனநாயகமா” என்னும் கட்டுரையில் கசடற விளக்குகிறார்.

பொற்கால சோழப்பேரரசு தமிழ் மொழிக்குச் செய்தது என்ன? மற்றும் இன்ன பிற கட்டுரைகள் சோழப்பேரரசு பற்றி நமது புரிதல்களில் புது வெளிச்சம் பாய்ச்சுகிறது.

புத்தர் ஏன் துறவறத்தைத் தேர்வு செய்தார்? என்ற கட்டுரையில் புத்தர் துறவறம் மேற்கொண்டதற்கான காரணங்கள் எவ்வாறு பசி, பிணி, சாவு என திரிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை ஆதாரத்துடன் நிறுவுகிறார்.

“தஞ்சை மராட்டிய மன்னர் இரண்டாம் சரபோஜியின் சாதனைகள்” என்னும் கட்டுரை நமது பாடப் புத்தகங்கள் பட்டியலிட்டுள்ள பார்வையிலிருந்து புதிய பரிமாணத்தைத் தருகிறது.

குமரி (லெமூரியா) கண்டத்தின் இருப்பு பற்றி கேள்வி எழுப்பும் கட்டுரை, சமஸ்கிருதம் மட்டும்தான் வடமொழியா? என்னும் கட்டுரை போன்றவை எல்லாம் சிறிய கட்டுரைகள்தான், ஆனால் விரிவும் ஆழமும் தேடிய பயணங்கள் அவை.

அறிவியல் புத்தகத்தில் உள்ள குறைகளையும் ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து தவறுகளை சுட்டிக்காட்டி உள்ளது மிகவும் சிறப்புற உள்ளது.

நிலக்கடலையா? வேர்க்கடலையா? என்று கேள்வி எழுப்பி நிலக்கடலையே என நிறுவியுள்ளது சிறப்பு. “ஈசலின் வாழ்காலம்” கட்டுரை, ஈசலின் ஆயுள் ஒரு நாள் என்னும் பொதுவான அறிதலுக்கு முடிவுரை எழுதி உள்ளது.

“சந்தன மரம் ஒரு வேர் ஒட்டுண்ணித் தாவரம்” என்னும் கட்டுரை நமது பாடப்புத்தகத்திலுள்ள தகவல்களை விட அதிக செய்திகளை நமக்கு வழங்குகிறது.

இன்னும் இன்னும், பலப்பல, புதுப்புது தகவல்களை நமக்கு இந்த 50 கட்டுரைகளில் நூலாசிரியர் தந்துள்ளார். ஒவ்வொன்றும் சிறிய கட்டுரைகளாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால் இந்த ஒவ்வொன்றையும் எழுத நூலாசிரியர் பல புத்தகங்களை படித்திருக்க வேண்டும். இதில் நூலாசிரியரின் பல்லாண்டு கால வாசிப்பனுபவம் பளிச்சிடுகிறது.

நமது பாடப் புத்தகங்களில் மலிந்துள்ள பிழைகளை சுட்டிக்காட்ட சில இடங்களில் கடுமையாகவும் பேசியுள்ளார் நூலாசிரியர்.

ஓரிரண்டு தவறான தகவல்களும் இப்புத்தகத்தில் உள்ளன. தவறுகளை குறைக்க நினைக்கும் நூலாசிரியர் நாம் கூறும் சுட்டிக்காட்டலை பயனுள்ளதாக எடுத்துக் கொள்வார் என்று நம்புவோம்!

1. பக்கம். 55ல் நாடாளுமன்றம் மற்றும் சட்டமன்றங்களில் பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு 33% என்பதை மூன்றில் இரண்டு பங்கு என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால் இது மூன்றில் ஒரு பங்கு தானே!

2. பக்கம் 133 ல் ஏன் பெண் கொசுக்கள் மட்டும் கடிக்கின்றன? என்ற கட்டுரைக்கு மேலதிக தகவல்களாக, பெண் கொசுக்களின் இனப்பெருக்கத்திற்கு (முட்டை உற்பத்திக்கு) ரத்தம் அவசியம் என்ற தகவல்களையும் சேர்த்துக் கூறலாம்.

3. பக்கம் 143ல் மாம்பழம் பழுக்க வைக்க கார்பனேட் கற்கள் பயன்படுவதாக உள்ளது. ஆனால் உன்மையில் கால்சியம் கார்பைடு கற்கள்தான் பயன்படுகின்றன.

இவை எல்லாம் என் பார்வையில் படும் சிறு சிறு தவறாக உள்ளது. ஆனால் ஒட்டு மொத்தமாக கல்வி சார்ந்த புலத்தில் சிறப்புற பணியாற்ற விரும்புபவர்களுக்கு, இளைய தலைமுறையின் கைகளில் தவழும் பாடப்புத்தகங்களில் உள்ள கருத்துப் பிழையை பொறுக்க இயலாதவர்களுக்கு இந்நூல் ஒரு சிறந்த பயனுள்ள நூலாக இருக்கும் என நிச்சயம் கூறலாம்.

புத்தகத் தலைப்பு: கல்விக் குழப்பங்கள்
ஆசிரியர்: மு.சிவகுருநாதன்
வெளியீடு: பாரதி புத்தகாலயம் (2017)
விலை: ரூ.140/-
பக்கங்கள்: 175

 

 

விமர்சனத்திற்கு எனது பதில்

 

மு.சிவகுருநாதன்


வணக்கம்.

 

நூல் விமர்சனத்திற்கு மிக்க நன்றி. எனது நூல் பற்றி நானறிந்த வரையில் ஈரோடு, திருவாரூர் ஆகிய இரு இடங்களில் வாசிப்பு முகாம்கள் நடந்துள்ளன. திருவாரூரிலிருந்து வெளிவரும் பேசும் புதிய சக்தி இதழில் மதிப்புரை ஒன்று வெளியானது.

 

தோழர் செ.மணிமாறன் அவர்கள் தனது முகநூல் மற்றும் வாட்ஸ் அப்பில் தனித்தனி தலைப்புகளில் சில விமர்சனக் கட்டுரைகளை எழுதினார்.

 

அந்தவகையில் சமூக வலைத்தளத்தில் வரும் இரண்டாவது விமர்சனமாக இது உள்ளது. மகிழ்ச்சியும் நன்றியும். இதில் குறிப்பிட்டுள்ள பிழைகளுக்கு பொறுப்பேற்கிறேன். சுட்டிக் காட்டியமைக்கு நன்றி.

 

1, 3 ம் கவனக்குறைவால் ஏற்பட்ட பிழைகள்; 2 ஐ ஈரோடு வாசிப்பு முகாமில் ஒரு தோழர் சுட்டினார். இன்னும் பிழைகள் இருக்கலாம் நான் எந்தப் பாடத்தையும் முறையாக படிக்காதவன். சுயகல்வி மூலமே அதாவது வாசிப்பு மூலமே சில கருத்துகளைச் சொல்ல நேரிடுகிறது.

 

அறிவியல் புலமை உடையவர்கள் இன்னும் பாடநூலில் உள்ள பிழைகளைக் காணமுடியும். யாரும் இதைச் செய்ய முன்வரவில்லையே என்பதே எனது ஆதங்கம். இந்நூலில் கணிதவியல், ஆங்கிலம் ஆகியன முற்றிலும் ஒதுக்கப்பட்டதற்கு காரணம் அதில் எனக்கு சிறிதும் தெரியாது என்பதே உண்மை.

 

சில இடங்களில் விரிவாக சொல்லப்படாமலும் விடுபட்டதுண்டு. (உ.ம்) களப்பிரர்கள்). இதை குடவாசல் தோழர் சார்லஸும் எடுத்துச் சொன்னார். பாம்புகள் பற்றிச் சொல்லும்போது இடம், உணவுக்கான சண்டையும் mating ஆக கற்பிதம் ஆவதைச் சொல்ல மறந்தேன்.

 

‘தி இந்து’வில் வெளியான, இந்நூலில் உள்ள பின்னிணைப்பு கட்டுரையே இதன் அடைப்படை. அதில் விடுபட்ட சில செய்திகளை தனிததனியே இது பேசுகிறது. ஒரு பாடநூலைப் படிக்கும்போது அதில் உள்ள நெருடல்களை தனியே எழுதியதால் ஒரு தொடர் ஓட்டம் இருக்க வாய்ப்பில்லை.

 

பாடநூலில் இல்லாமல் கல்வியில் நமக்கு குழப்பமேற்படுத்தும் சில பகுதிகளும் இங்கு விமர்சனத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன. சுவாசித்தல், பாசிகள், கொசுக்கள் போன்றவை அவ்வகைப் பட்டவையே.

தேயிலை செடியல்ல; மரம், தோடர்கள் இங்கு பழங்குடியினராக இல்லை என்பது போன்ற கட்டுரைகள் இந்நூலில் சேர்க்கப்படவில்லை. பாடநூல் பிழைகளுக்குப் பஞ்சமில்லை. இனி புதிதாக உருவாகும் பாடநூற்கள் நமக்கு இம்மாதிரியான வேலையைத் தராது என்று நம்புவோம்.

 

முகநூல், வாட்ஸ் அப் போன்ற சமூக வலைத் தளங்களுக்காக எழுதப்பட்ட இக்கட்டுரைகளை நண்பர்களின் வலியுறுத்தல் காரணமாக நூலாக்கம் பெற்றது.

 

முதலில் இடம்பெறும் சில கட்டுரைகள் படிப்போருக்கு அதிர்ச்சியளிப்பது விவாதங்களில் உணரமுடிகிறது. எனவே இம்மாதிரியான குறைசுட்டல் குறைவாக உள்ளது. நூலை முழுவதுமாக வாசித்து, கருத்துரைத்து, குறைகளையும் சுட்டிக் காட்டிய தோழருக்கு மீண்டும் நன்றிகள்.

 

இக்கட்டுரைகளை மட்டும் வாசிக்காமல் அவை தொடர்பான நூற்களையும் வாசிப்பது பலன் தரும். நாலந்தர சினிமாக்களுக்கு பக்கம், பக்கமாக விமர்சனம் எழுதும் இதழ்கள் வருங்காலத் தலைமுறைகள் படிக்கும் பாடநூல்களை ஏன் கண்டுகொள்வதில்லை என்பது எனது நீண்ட நாள் ஆதங்கம். இனிவரும் புதிய பாடநூல்களைப் பல்வேறு தரப்பிலிருந்தும் விரிவாக ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன்.

 

மீண்டும் நன்றியும்… அன்பும்..

Posted in கல்விக்குழப்பங்கள், கல்வியியல், நூல் விமர்சனம், Uncategorized | Tagged | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வாஞ்சிநாதனும் ஈ.வெ.ராமசாமி நாயக்கரும்

வாஞ்சிநாதனும் ஈ.வெ.ராமசாமி நாயக்கரும்

மு.சிவகுருநாதன் 

 

(தலைப்பைப் பார்த்து யாரும் அதிர்ச்சியடைய வாய்ப்பில்லை. 10 ஆம் வகுப்பு சமச்சீர் சமூக அறிவியல் புத்தகத்தில் 2011 லிருந்து இவ்வாறுதான் இருந்தது. கேட்க நாதியில்லை. எனது ‘தி இந்து’ (பிப். 05, 2015) கட்டுரைக்குப் பிறகு 2016 – 2017 இல்தான் திருத்தப்பட்டது. சில நாள்களுக்கு முன்பு 9, 10 வகுப்பு சமூக அறிவியல் ஆசிரியர்களுக்கான RMSA பயிற்சி ஒன்றில் அதில் பங்கேற்ற பேராசிரியர் ஒருவர் வாஞ்சிநாதன் பற்றி கருத்துரைக்க உடன் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்தது. அதை முன்னிட்டு எழுதப்பட்டதே இக்குறிப்பு.)

ஆஷைச் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு, தன்னைத்தானேச் சுட்டுகொன்று இறந்த வாஞ்சிநாதனின் சட்டைப்பையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கடிதம் பின்வருமாறு எழுதப்பட்டிருந்தது.

“ஆங்கில சத்துருக்கள் நமது தேசத்தைப் பிடுங்கிக் கொண்டு, அழியாத ஸனாதன தர்மத்தைக் காலால் மிதித்துத் துவம்சம் செய்து வருகிறார்கள். ஒவ்வொரு இந்தியனும் தற்காலத்தில் தேசச் சத்துருவாகிய ஆங்கிலேயனைத் துரத்தி, தர்மத்தையும், சுதந்திரத்தையும் நிலை நாட்ட முயற்சி செய்து வருகிறான். எங்கள் ராமன், சிவாஜி, கிருஷ்ணன், குரு கோவிந்தர், அர்ஜுனன் முதலியவர் இருந்து தர்மம் செழிக்க அரசாட்சி செய்து வந்த தேசத்தில், கேவலம் கோமாமிசம் தின்னக் கூடிய ஒரு மிலேச்சனாகிய ஜார்ஜ், பஞ்சமனை (George V) முடி சூட்ட உத்தேசம் செய்து கொண்டு, பெருமுயற்சி நடந்து வருகிறது. அவன் (George) எங்கள் தேசத்தில் காலை வைத்த உடனேயே அவனைக் கொல்லும் பொருட்டு 3000 மதராசிகள் பிரதிக்கினை செய்து கொண்டிருக்கிறோம். அதைத் தெரிவிக்கும் பொருட்டு அவர்களில் கடையேனாகிய நான் இன்று இச்செய்கை செய்தேன். இதுதான் இந்துஸ்தானத்தில் ஒவ்வொருவனும் செய்ய வேண்டிய கடமை.

இப்படிக்கு,
R. வாஞ்சி அய்யர்
R. Vandhi Aiyar of Shencotta

(பக். 150, 151 ஆஷ் கொலையும் இந்திய புரட்சி இயக்கமும், ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு வெளியீடு:டிச. 2009)

03

தந்தை பெரியார் ஈ.வெ.ராமசாமியின் புகழ்மிக்க வாசகம் ஒன்று கீழ்க்கண்டவாறு இருக்கிறது.

“ஈ.வெ.ராமசாமி என்கின்ற நான் திராவிட சமுதாயத்தைத் திருத்தி உலகில் உள்ள மற்ற சமுதாயத்தினரைப் போல் மானமும் அறிவும் உள்ள சமுதாயமாக ஆக்கும் தொண்டை மேற்போட்டுக் கொண்டு அதே பணியாய் இருப்பவன்”,

(நான் யார்? என்று பெரியார் அளித்த விளக்கம்.)

06.jpg

வரலாற்றுத்திரிபுகள்

வ.வே.சு.அய்யர், எஸ்.சத்தியமூர்த்தி, வாஞ்சிநாதன் (நமக்கு இவ்வாறு சொல்வதில் எந்தச் சிக்கலும் இல்லை. சாதியைத் துறந்தவர்கள் மீது ஏன் திணிக்கிறீர்கள் என்பதே நம் கேள்வி.) போன்றவர்களுக்கு வழங்கும் கருணையில் இம்மியளவுகூட ஜின்னாவிற்கு இவர்கள் வழங்கத் தயாராக இல்லை.

வில்லியம் ஜோன்ஸ், மாக்ஸ்முல்லர் ஆகியோர் தொடங்கிய ஏசியாட்டிக் சொசைட்டி (1785) மூலமாக புனையப்பட்ட ஆசியப்பண்பாடு, சமஸ்கிருத மேன்மை தொடர்ந்து கல்கத்தா இந்துக் கல்லூரி (1817), பிரம்ம சமாஜம் (1828), ஆரிய சமாஜம் (1875), கோரக்‌ஷினி சபா (1882), இந்து மகாஜன சபா (1884), ராமகிருஷ்ண இயக்கம் (1897) எனப் பல்வேறு வழிகளில் இந்துத்துவம் இங்கே வளர்க்கப்பட்டது. சென்னை மகாஜன சபையின் நிறுவன உறுப்பினர் அனந்தார்ச்சார்லு, பாலகங்காதர திலகர், மதன்மோகன் மாளவியா, அரவிந்தர், லாலா லஜபதி ராய் ஆகியோர் இந்து மகாஜன சபையின் வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக நின்றனர். பிரம்ம ஞான சபையின் சென்னைக் கிளை அன்னிபெசன்ட்டால் 1893 இல் தொடங்கப்படுகிறது. இந்திய தேசிய காங்கிரசின் தொடக்கத்தில் (1885) பங்குவகித்த ஜி.சுப்பிரமணிய அய்யர், சாமிநாதய்யர், கேசவப்பிள்ளை போன்றோர் பிரம்ம ஞான சபையின் தீவிர உறுப்பினர்கள்.

1892 பாலகங்காதர திலகர் – விவேகானந்தர் சந்திப்பு நடைபெற்ற அறையில் 1893 இல் கஜசூரா (அசுரனைப் பழிதீர்த்தல்) என்ற கணபதி வழிபாட்டைத் தொடங்கி அதைத் தேசிய இயக்கத்துடன் இணைக்கிறார். பல மாணவர் உடற்பயிற்சிக் கழகங்கள் , மித்திர மேளா என்கிற நண்பர்கள் சங்கம் (1899), என இறுதியில் 200 இளைஞர்கள் நாசிக் நகரில் ஒன்றுகூடி 1904 இல் அபிநவ பாரத் சமீதி (இளம் இந்தியர்க் கழகம்) அமைக்கப்படுகிறது.

1906 இல் சியாம்ஜி கிருஷ்ண வர்மா நடத்திய லண்டன் இந்திய விடுதியில் ஹெர்பர்ட் ஸ்பென்ஸர் – இந்தியன் கல்வித்திட்டத்தில் திலகர் பரிந்துரையில் 22 வயது விநாயக தாமோதர சவார்க்கர் – (வி.டி.சவார்க்கர்) படிக்க வருகிறார். (படிப்பு முடிந்ததும் ஆங்கில அரசில் எந்தப் பதவியும் பெறாமல் இந்திய விடுதலைக்கு உழைக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் இவ்வுதவி வழங்கப்படுகிறது.) வி.டி.சவார்க்கர் கொள்கையால் ஈர்க்கப்பட்ட சியாம்ஜி அபிநவ பாரத் சமீதியில் உறுப்பினராகிறார். ஒரு கட்டத்தில் ஆங்கில அரசின் கண்காணிப்புக்கு அஞ்சி சியாம்ஜி இந்திய விடுதியை வி.டி.சவார்க்கரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு பாரிஸ் (1907) பயணமாகிறார். இவ்வாண்டே இந்திய விடுதியில் வசிக்க வ.வே.சு. அய்யர் வருகை தருகிறார். கொஞ்ச காலத்திலேயே சவார்க்கரின் நம்பிக்கையைப் பெற்ற அய்யர் ரகசிய இயக்கமான அபிநவ பாரத் சமீதியின் துணைத்தலைவரானார். இவ்வியக்கத்தில் வ.உ.சி.யும் ஓர் உறுப்பினர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்திய விடுதியுடன் தொடர்புடைய மதன்லால் திங்ரா கர்சன் வைலி (1907) கொலை தொடர்பாக லண்டனில் வி.டி.சவார்க்கர் கைது (1910) செய்யப்பட்டவுடன் மாறுவேடத்தில் வ.வே.சு. அய்யர் புதுச்சேரியில் தஞ்சமடைந்தார்.

சமகாலத்தில் எஸ்.ஆர்.ரானாவும் மேடம் பைக்காஜி நிஸ்தம் காமா அம்மையாரும் பாரிஸ் இந்தியர் கழகத்தை நடத்தி வந்தனர். 22 ஆகஸ்ட் 1907 ஆம் நாளில், பைக்காஜி நிஸ்தம் காமா அம்மையார், ஜெர்மனியின் ஸ்டுட்கார்ட் என்ற நகரில், ஒரு மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றினார். இக்கொடியை பக்காஜி காமா அம்மையார், வீர சவார்க்கர், சியாம்ஜி கிருஷ்ண வர்மா ஆகியோர் சேர்ந்து வடிவமைத்தனர். பைக்காஜி நிஸ்தம் காமா அம்மையார் அபிநவ பாரத் சமீதி, ஹோம் ரூல் கழகம் ஆகியவற்றிலும் தொடர்புடையவர். ஆயுதப் போராட்டத்தில் நம்பிக்கை உடையவர். இவரின் ஆசிரியப் பொறுப்பில் வந்த வந்தேமாதரம் – ஆங்கில வார இதழில் (1911) ஆங்கிலேயர்களை கொல்ல வெளிப்படையாக அறைகூவல் விடுத்தார். இவர்கள் 1905 – 1911 காலகட்டத்தில் துப்பாக்கி சுடுதல், வெடிகுண்டு வீசுதல், வெடிமருந்து தயாரிப்பு போன்ற ஆயுதப்பயிற்சிகள் மேற்கொள்கின்றனர்.

இந்நிலையில்தான் நீலகண்ட பிரம்மச்சாரியை பார்க்க புதுச்சேரி வரும் வாஞ்சிநாதனுக்கு வ.வே.சு. அய்யரிடம் பழக்கம் ஏற்படுகிறது. ஒரு மாதம் துப்பாக்கி சுட பயிற்சியும் துப்பாக்கியும் அளித்து ஆஷ் கொலைக்கான சதித்திட்டம் தீட்டப்படுகிறது. ஆஷ் 1911 ஜூன் 17 அன்று கொலை செய்யப்படுகிறார். ஆனால் ஆஷ் கொலைவழக்கில் வ.வே.சு. அய்யர் பெயர் சேர்க்கப்படவே இல்லை. இவர் ஆங்கிலேயர்களிடன் பொது மன்னிப்பு பெற்று 1920 இல் தமிழகம் வந்து, 08, டிசம்பர், 1922 இல் குருகுலம் தொடங்குகிறார். கலெக்டர் ஆஷ் 4 பேரை சுட்டுக்கொன்றார். அதற்குப் பழி தீர்க்கவே இக்கொலை நடைபெற்றதாக பாடநூல் சொல்கிறது. ஆனால் நடந்தது என்ன?

சுதேசி நீராவிக் கப்பல் கம்பெனி நடத்தியது, கோரல் மில் போராட்டத்தைத் தூண்டியது போன்றவற்றிற்காக வ.உ.சி. 1908 மார்ச் 18 கைது செய்யப்பட்டவுடன் தூத்துக்குடியில் கடையடைப்பும் போராட்டங்களும் நடைபெறுகின்றபோது, நடந்த போலீஸ் துப்பாக்கிச்சூட்டில் நால்வர் கொல்லப்பட்டனர். உத்தரவிட்ட கலெக்டர் ஆஷ் நேரடியாக சுட்டதுபோல் இங்கு வரலாறு எழுதப்படுகிறது. தாமிரபரணி (ஜூலை 23, 1999), பரமக்குடி (செப்டம்பர் 11, 2011) துப்பாக்கிச் சூடுகள் அப்போதைய முதல்வர்களால் நடத்தப்பட்டது என்றால் இவர்கள் ஒத்துக்கொள்வார்களா? மேலும் வாஞ்சிநாதனின் சட்டைப்பையிலிருந்து கைப்பற்றப்பட்டக் கடிதத்தில் இந்த துப்பாக்கிச்சூடு குறித்து எதுவும் இல்லை. மாறாக “கேவலம் கோமாமிசம் தின்னக்கூடிய ஒரு மிலேச்சனாகிய ஜார்ஜ் பஞ்சமனைக் கொல்லும் செயலுக்கு முன்னோட்டம்” என்றே அக்கடிதம் சொல்கிறது.

வ.வே.சு. அய்யர் பெயரைச் சொல்லவேண்டிய இரு இடங்கள் மிகக் கவனமாகத் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஒன்று சேரன்மாதேவி குருகுலப் போராட்டம், மற்றொன்று வாஞ்சிநாதனுக்குத் துப்பாக்கிச்சுடும் பயிற்சியளித்தது.

(மேலே உள்ளவை எனது ‘கல்விக் குழப்பங்கள்’ நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சில பகுதிகள்; பாரதி புத்தகாலய வெளியீடு, மார்ச் 2017)

received_1385097051562345.jpeg

முழுக் கட்டுரையை பின்வரும் இணைப்பில் காண்க.

பிழைகள் நிறைந்த பள்ளிப் பாடநூற்கள்

http://musivagurunathan.blogspot.in/2015/02/blog-post_66.html

“இம்மாவட்டத்திலுள்ள (திருநெல்வேலி) சில அருந்ததியப் பெரியவர்கள் இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட தகவல்களைக் கூறுகின்றனர். ஆஷ்துரை என்ற ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர் சாதிப்பாகுபாடு இல்லாமல் அனைவரையும் சமமாக நடத்தினார். தனது அலுவலகத்தில் நிலவிய சாதிப்பாகுபாட்டை நீக்கி, அனைவரும் ஒரே இடத்தில் மதிய உணவு எடுக்கவேண்டும், ஒரே குடத்திலிருந்து தண்ணீர் குடிக்கவேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார். குற்றாலத்தில் உள்ள அருவிகளில் தெய்வங்கள்தான் குளிக்கும். அந்த நீரில் அடித்தட்டு மக்கள் குளிக்கக் கூடாது. பிராமணர்கள் தெய்வத்திற்கு பூஜை செய்வதால் அவர்கள் மட்டும் குளிக்கலாம் என்று இருந்த நிலையை மாற்றி அனைவரும் குளிக்கலாம் என்று உத்தரவிட்ட ஆஷ்துரை அதற்கு முன்னுதாரணமாகத் தானே குளித்தார். அதுபோல திடீரென்று ஏற்பட்ட பேறுகால வேதனையால் யாரும் உதவிக்கு வராத சூழ்நிலையில் பொது வழியில், தனியாகத் துன்பப்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு அடித்தட்டு இனத்தைச் சார்ந்த பெண்ணை அப்பக்கமாக வண்டியில் வந்த ஆஷ்துரையும், அவரது மனைவியும் தூக்கி, வண்டியில் கிடத்தி, பிராமணர்களின் தெரு வழியே சென்று மருத்துவமனையில் சேர்த்து உதவினர். இதைப் போன்று சாதி வித்தியாசம் பாராமல் அடித்தட்டு மக்களையும், உயர்சாதியினர் போல் சமமாக நடத்தியதால், தங்களது சாதிய அந்தஸ்து குறைவதாக எண்ணி கோபம் கொண்ட பிராமணர்களும் வெள்ளாளர்களும் திட்டமிட்டு ஆஷ்துரையைக் கொன்றனர். இவ்வாறு சாதி உணர்வினால் ஆஷ்துரையைக் கொன்ற வாஞ்சிநாதனை தேச உணர்வினால் கொலை செய்தார் என்று ஆதிக்க சாதியினர் தூக்கிப் பிடிக்கின்றனர் என்றனர்.

(அருந்ததியர் வாழும் வரலாறு – மாற்கு, தமிழினி வெளியீடு, ஏப்ரல் 2001)

05.jpg

“ஆஷ்துரை கொலையில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் அனைவருமே பிராமணர்களாகவும், வெள்ளாளர்களாகவும் இருப்பதோடு அவர்கள் பெரும்பாலும் தென்காசி – செங்கோட்டைப் பகுதியினராக இருப்பதை அறிந்தோம். பிராமணர்களான ஜகநாதன், ஹரிஹரன், வேம்பு, மகாதேவர், பிச்சுமணி என்ற வெங்கடாசலம், தருமராஜன், வெங்கடேஸ்வரன் மற்றும் வெள்ளாளர்களான T.N. சிதம்பரம், முத்துக் குமாரசாமி, சாவடி அருணாசலம், அழகப்பன் போன்ற குற்றம்சாட்டப்பட்ட அனைவரும் தென்காசி – செங்கோட்டைச் சார்ந்தவர்கள்”, (பக். 58, மேல் குறித்த அதே நூல்.)

“படுபாவிக்கு பிராமணன் என்னும் பெயர் தகுமோ?” என்று வினா எழுப்பி “தகாவாம். வேஷப்பிராமணன் என்னும் பெயரே பொருந்தும்.” என்று பதிலளிக்கும் அயோத்திதாசப் பண்டிதர்,

“சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட துரைமகனால் ஆயிரமக்கள் சீர்பெற்று ஆனந்தத்திலிருப்பார்கள். சுட்டுக்கொன்ற படுபாவியாலோ ஆயிரம்பேர் அல்லலடந்து சீர்கெட்டிருப்பார்களென்பது அநுபவக்காட்சியாகும். ஆயிரம் பெயரைக் காப்பாற்றிய துரை மகனுக்காகவே சகலசாதி மநுக்களுந் துக்கிப்பார்கள். ஆயிரம் பெயரை குடிகெடுப்பவன் செத்தானனென்றாலோ ஆனந்தங்கொண்டாடுவார்கள்”, (பக். 361, ஜூன் 21, 1911, அயோத்திதாசர் சிந்தனைகள் – தொகுதி 01, தொகுப்பாசிரியர்: ஞான அலாய்சியஸ், நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வு மையம், பாளையங்கோட்டை, வெளியீடு: செப். 1999)

04.jpg

“ஆர்.டபள்யூ.டிஇ.ஆஷ்ஷி அவர்கள் மறைந்துவிட்டார்” என்னும் தலைப்பில் சூன் 28, 1911 இல் எழுதப்பட்ட கட்டுரை பின்வருமாறு இருக்கிறது.

“அதாவது நமது திருனெல்வேலி கலைக்ட்டரவர்கள் சீர்மையினின்று இந்தியாவில் வந்து தனது பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கலைக்ட்டர் உத்தியோகத்தைக் கைக்கொண்டு இவ்விடமுள்ள பூமிகளின் விஷயங்களையும் அந்தந்த பூமிகளின் நீர்ப்பாய்ச்சல் விஷயங்களையும் நன்காராய்ந்தும், நாளாகத் தனது அநுபோகத்திற் கண்டறிந்தவரும் தேச சீர்திருத்தங்களைச் செய்ய வல்லவருமாகவிருந்த ஓர் துரைமகனை ஓர் படுபாவியாகிய துஷ்டன் கொன்றுவிட்டானென்றவுடன் சகல் விவேகமிகுத்த மேதாவிகளும் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தினார்களென்பதற்கு ஆட்சேபமில்லை”, (பக். 363, ஜூலை 28, 1911, மேல் குறித்த அதே நூல்.)

“முன்பு நடந்துள்ள திருநெல்வேலி கலகத்தை யாதாரமாகக் கொள்ளினும் அதிற் பலசாதியோர்களையும் சமரசமாக தெண்டித்திருக்க இப்பிராமணரென்று சொல்லிக்கொள்ளுங் கூட்டத்தோருக்கு மட்டிலும் உண்டாய துவேஷமென்னை. அந்தக் கலைக்ட்டரின் குணாதியங்களை அறிந்த விவேகமிகுத்த மேன்மக்கள் யாவரும் அவரை மிக்க நல்லவரென்றும் கொண்டாடுகின்றனர். ஆதலின் அவரைக் கொலைபுரிந்த காரணம் தங்கள் கூட்டத்தோர் சுகத்தைக் கருதிய ஏதுவாயிருக்குமேயன்றி வேறில்லை”, (பக். 364, ஜூலை 28, 1911, மேல் குறித்த அதே நூல்.)

சிறைக்குள்ளும், விடுதலைக்குப் பின்னும் அறம் சார்ந்த நூல்கள் பல எழுதியும் மொழிபெயர்த்தும் சிறப்புற்ற வ.உ.சி. திலகரை தனது குருவாக ஏற்றுக் கொண்டவர் மட்டுமல்ல; அபிநவ பாரத் சமீதியின் தீவிர உறுப்பினரும் கூட. எனவே அவரிடமிருந்து இவ்வரிகள் வெளிப்படுவதில் வியப்பொன்றுமில்லை.

“ஓரிர வினிலே ஆறிரு மணிக்கென்

அரங்குள் யான்நன் குறங்குங் காலவண்

செறிந்து மிஸ்டர் சிதம்பரம் பிள்ளையென

றறைந்த சத்தமொன் றனேக தடவை

கேட்டு விழித்து பார்த்தேன் அரங்குமுன்

சிறையின் ஜூனியர் சப்அஸிஸ் டெண்டு

சர்ஜன் நின்று சௌக்கியம் உசாவி

கலெக்டர் ஆஷூவைத் தெரியுமா? என்றான்

நன்றாகத் தெரியும் என்றேன் எப்படி

என்றான் யான் இவண் ஏகியற்கும்

தூத்துக் குடியில் தோன்றிய சுதேசிக்

கப்பல் கம்பெனி செத்தொழிந் ததற்கும்

அவன்கா ரணமென் றறைந்தேன் ஒருவன்

அவனை நேற்று மணியாச்சி ஜங்ஷனில்

சுட்டுக் கொன்று தன்னையும் சுட்டுச்

செத்தான் என்றான் நல்லதோர் செய்தி

நவின்றாய் நீ நலம் பெறுவாய் என்றேன்

உனக்கிவ் வருஷக் கரோஒ நேஷனில்

விடுதலை இலையெனப் பகர்ந்தான் விடுதலை

என்றுமில் லெனினும் நன்றே என்றேன்”,

(பக். 161, 162 வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையின் சுயசரிதையிலிருந்து, ஆஷ் கொலையும் இந்திய புரட்சி இயக்கமும், ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோவில் வெளியீடு:டிச. 2009)

“ஆஷ் கொலை வழக்கில் தொடர்புடையவர்கள் சமய மற்றும் சனாதனப் பிடிப்புகளிலிருந்து விடுபட்ட புரட்சியாளர்களாக இல்லை. இவர்கள் அனைவரும் அன்றைய தமிழ்நாட்டில் சமூக மேலாதிக்கம் செலுத்திவந்த பிராமணர், வேளாளர் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்களே. ‘ஜார்ஜ் பஞ்சமன்’ என்று வாஞ்சியின் கடிதம் ஜார்ஜ் மன்னனைக் குறிப்பிடுகிறது. பஞ்சமர் என்பது தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை இழிவாகக் குறிப்பிடும் சொல். ஜார்ஜ் மன்னனை இழிவானவன் என்று குறிக்க அவனைப் பஞ்சமன் என்றே வாஞ்சி அழைத்துள்ளான். இத்தகைய கருத்தோட்டம் உடையவர்கள் அனைவரையும் ஒன்றுதிரட்டுவது கடினம்.

இத்தகைய குறைபாடுகள் இருப்பினும் வாஞ்சிநாதனும் அவனைச் சார்ந்தவர்களும் விடுதலை ஆர்வத்தினால் உந்தப்பட்டே ஆஷ் கொலையைச் செய்தனர். அவர்கள் மேற்கொண்ட தனிநபர் பலாத்காரம் தவறானது என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. அதே நேரத்தில் அச்செயல்கள் எந்தவிதக் குறுகியச் சாதிய உணர்வுடனும் சுயநல நோக்குடனும் செயல்படுத்தப்படவில்லை.; அரசியல் நோக்கத்துடனேயே நடத்தப்பட்டது என்பதனை மறுக்க முடியாது”, (பக். 76,77 ஆஷ் கொலையும் இந்திய புரட்சி இயக்கமும், ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோவில் வெளியீடு:டிச. 2009) என தனது ஆய்வுநூலை நிறைவு செய்கிறார் ஆ.சிவசுப்பிரமணியன். சாதியவாத, மதவாத அரசியலை மறைத்து தேசியவாத அரசியல் போர்வையை போர்த்த முயன்று தோல்வியடைகிறார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

முன்னாள் கலெக்டர் எல்.எம். விஞ்சு நடவடிக்கைகள் இந்தக் கோபத்திற்குக் காரணமாக மதிப்பிடும் ஆ.இரா.வேங்கடஜலபதி, “ஆஷ் பலியானதற்குத் தவறான இடத்தில் தவறான நேரத்தில் அவர் இருக்க நேர்ந்தது முக்கியக் காரணம் எனலாம்” (‘ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்…’) என்று சொல்கிறார். பகத்சிங் ஆள் மாற்றி கொலை செய்ததுபோலவே, கிட்டத்தட்ட இதையும் கணிக்கிறார். தேசிய உணர்வு, தீவிரவாதமும் தலைதூக்கிய நேரத்தில் பொறுப்புக்கு வந்த ஆஷ் பலிகடாவானதாக இச்சித்தரிப்பு அமைகிறது. இதுவும் ஆஷின் நல்ல, கெட்டச் செயல்பாடுகளைப் புறந்தள்ளுவதன் வாயிலாக சாதி, மத அரசியலைக் குழிதோண்டிப் புதைக்கப் பார்க்கிறது.

“டேவிட்சன் என்ற கலெக்டரையடுத்து 1910 ஆகஸ்ட் 2 இல் திருநெல்வேலி கலெக்டராக ஆஷ் பதவியேற்றான். இவன் பதவியேற்ற பின்பு, குற்றால அருவியில் காலை நேரத்தில் இரண்டு மணி நேரம் வெள்ளையர்கள் மட்டும் குளிப்பதற்கென்று ஒதுக்கப்பட்டது. இந்நேரத்தில் இந்தியர்கள் அங்கு செல்லக்கூடாது என்ற தடையும் விதிக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் தனது இனவெறியை ஆஷ் வெளிப்படுத்திக் கொண்டான்”, (பக். 28, ஆஷ் கொலையும் இந்திய புரட்சி இயக்கமும், ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோவில் வெளியீடு:டிச. 2009)

என்று தெளிவாக வரையறுக்கும் ஆ.சிவசுப்பிரமணியன் குற்றால அருவியில் இந்தியர்கள் அனைவரும் குளிக்க வழிவகை இருந்ததா என்பதைப் பற்றி எதுவும் கூறுவதில்லை அல்லது கண்டு கொள்வதில்லை. அருந்ததியர் வாழும் வரலாறு நூலில் மாற்கு குறிப்பிடும் குற்றால அருவி குறித்த செய்திக்கு தெளிவான பதில் கிடைக்கவில்லை. ஆ.சிவசுப்பிரமணியன் போன்ற ஆய்வாளர்களும் இவ்வாறு மவுன இடைவெளியால் கடப்பது அதிர்ச்சியளிக்கக் கூடிய ஒன்று.

ஆ.இரா.வேங்கடசலபதியின் நூலும் இவற்றைப் பற்றிய தெளிவான தரவுகளையோ, பார்வைகளையோ முன்வைப்பதில்லை. இது எனது வேலையல்ல அல்லது எடுத்துகொண்ட பொருளுக்கு அப்பாற்பட்டது எனவும் புறந்தள்ளிவிட முடியும்.

01.jpg

ஆஷ் தொடர்பான ஆய்வுகளை மீள் விசாரணை செய்து அன்புச் செல்வம் எழுதி புலம் வெளியிட்ட குறுநூலும் வரலாற்று ஆய்வாக அமையாமல் பகடி செய்யும் விமர்சன நூலாகவே நின்று போகிறது.

02
கடந்த 100 ஆண்டுகளின் வரலாறே எப்படியெல்லாம் திரிக்கப்படும் என்பதற்கு ஆக. 15, 2017 நாளிட்ட ‘தி இந்து’ கட்டுரையே சான்று. இதைப் பற்றிய விரிவான வரலாற்று ஆய்வுகள் இனிதான் எழுதப்பட வேண்டும். தமிழில் வரலாற்று நூல்களின் நிலையையும் இது வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

துணை நின்றவை:

01. அயோத்திதாசர் சிந்தனைகள் – தொகுதி 01, தொகுப்பாசிரியர்: ஞான அலாய்சியஸ், நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வு மையம், பாளையங்கோட்டை, வெளியீடு: செப். 1999

02. அருந்ததியர் வாழும் வரலாறு – மாற்கு, தமிழினி, சென்னை, வெளியீடு, ஏப்ரல் 2001

03. ஆஷ் கொலையும் இந்திய புரட்சி இயக்கமும், ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோவில்

வெளியீடு:டிச. 2009

04. ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்: அறிஞர்கள், ஆளுமைகள், ஆ.இரா.வேங்கடாசலபதி, வெளியீடு: காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோவில்

05. ஆஷ் படுகொலை: மீளும் தலித் விசாரணை, அன்புசெல்வம், வெளியீடு: புலம், சென்னை, டிச. 2011

06. கல்விக் குழப்பங்கள், மு.சிவகுருநாதன், வெளியீடு: பாரதி புத்தகாலயம், சென்னை, மார்ச் 2017

Posted in ஆசிரியர்கள், எதிர்வினை, கல்வியியல், வரலாறு | Tagged , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

மீண்டும் நிகழும் வரலாற்றுப் புரட்டுகள்

மீண்டும் நிகழும் வரலாற்றுப் புரட்டுகள்

மு.சிவகுருநாதன்

(ஆகஸ்ட் 15, 2017 ‘தி இந்து’ நாளிதழின் ‘இங்கே.. இவர்கள்.. இப்படி!’ பகுதியில் “அன்றைக்கு தாத்தா செய்தது தப்புத்தானே..!”, என்ற வாஞ்சிநாதனின் பேரன் மதியழகன் என்கிற இரா.ஜெயகிருஷ்ணனின் நேர்காணல் கட்டுரை வெளியாகியுள்ளது. அதிலுள்ள வரலாற்றுப் புரட்டுக்களுக்கான எதிர்வினை இது.)

வாஞ்சி.jpg

வரலாற்று நிகழ்வுகள் மீண்டும் ஒருமுறை திரும்ப நிகழும் என்பார்கள். இங்கு வரலாற்றுப் புரட்டுகள் திரும்பத் திரும்ப நிகழ்வது வாடிக்கையாகிப் போனது.

வாஞ்சிநாதன் பற்றிய மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பக்கங்கள் நிறைய இருக்க, புனைவுகளின் உற்பத்தி கொஞ்சமும் குறைவின்றி உள்ளது. இம்முறை வாஞ்சியின் வாரிசுகளின் மூலமாக உற்பத்தியாகும் புரட்டுகள் வித்தியாசமானவை. இம்மாதிரியான திரிபு வேலைகளை எவ்வித கேள்விக்கும் இடமின்றி பிரசுரிப்பது எவ்வகையிலான இதழியல் அறம் என்று நமக்கு விளங்கவில்லை.

வாஞ்சி ஆஷைச் சுட்டுகொன்றது ஜூன் 17, 1911. அப்போது அவனது மனைவி பொன்னம்மாள் ஏழு மாத கர்ப்பிணி. உறவினர்கள் இவரைக் கைவிட்டுவிட கூட்டு வண்டியில் அழைத்துச் சென்று பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவர் அடைக்கலம் கொடுத்ததாகவும், தனது தாய் லெட்சுமி பிறந்த பிறகு தாயையும் சேயையும் பிரித்து, வாஞ்சியின் வாரிசைக் காப்பாற்ற, கந்தவர்வக்கோட்டை கடைகாரரிடம் குழந்தை லெட்சுமியை ஒப்படைத்தும் வாஞ்சியின் மனைவியை மயிலாப்பூர் கச்சேரி ரோட்டில் பாதுகாப்பாக தங்க வைத்ததும் நடந்ததாம்!

இந்தச் செயல்களை எல்லாம் செய்தபோது முத்துராமலிங்கத்திற்கு 3 வயது. நீங்கள் நம்பித்தான் ஆகவேண்டும்! அக்டோபர் 30, 1908 இல் பிறந்த முத்துராமலிங்கம் 1911 ஜூனில் கூட்டு வண்டி கட்டிக் கொண்டு வந்து வாஞ்சியின் மனைவியை எப்படி மீட்க முடியும்?

திருஞான சம்பந்தர் ஞானப்பால் குடித்துவிட்டு ‘தோடுடைய செவியன்’ என்னும் தேவாரப்பாடலைப் பாடவில்லையா? எனவே இதையும் நம்பிவிட்டு போங்களேன்! முன்பொருமுறை வாஞ்சிநாதன் பற்றிய புனைவு தமிழ் வார இதழொன்றில் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டது. ஜூலை 12, 1981 குங்குமம் இதழில் ஜோதி வளையாபதி என்பவர் இதைப் போன்று பல்வேறு கதைகளை அளந்தார். “சேரன்மாதேவி வ.வே.சு.அய்யர் குருகுலத்தில் பரங்கிக்காயில் கைத்துப்பாக்கியை ஒளித்துக் கொண்டுவந்து, வாஞ்சிநாதனுக்கு துப்பாக்கிச் சுடும் பயிற்சியளித்தேன்”, என்கிற இவரது கதை பிரபலம்.

1910 இல் வ.வே.சு.அய்யர் புதுச்சேரி வருகிறார். ஆஷ் கொலை ஜூன் 17, 1911 இல் நடக்கிறது. 1920 இல் பிரிட்டிஷ் அரசிடம் மன்னிப்புக் கடிதம் அளித்து, தேசத் துரோகச் செயல்களில் ஈடுபடமாட்டேன் என்கிற உத்திரவாதத்துடன் பொது மன்னிப்பு பெற்று 1921 இல் சேரன்மாதேவி குருகுலம் தொடங்குகிறார். 1921 இல் தொடங்கப்பட்ட குருகுலத்தில் 1911 கொலைக்கான பயிற்சி நடந்தது எப்படி? இதற்கான மறுப்பை வெளியிடக் கூட அவ்விதழ் விரும்பவில்லை என்பதை ஆ.சிவசுப்பிரமணியன் தமது நூலில் எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

‘முத்துராமலிங்கம் அடைக்கலம் கொடுத்தது’ மட்டுமின்றி மேலும் பல வரலாற்றுப் புரட்டுகளையும் அடுக்கிக்கொண்டே போகிறார் இந்த வாரிசு.

பாட்டியைக் காட்டிக்கொடுப்பவர்களுக்கு பத்தாயிரம் சன்மானம் (கட்டுரையில் அபராதம் என்று தவறாக உள்ளது.) அறிவித்தது பிரிட்டிஷ் அரசு.

அடைக்கலம் கொடுப்பவர்களின் சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்து சிறையில் அடைப்போம் என்று எச்சரித்தது.

மேற்கண்ட நிகழ்வுகள் நடந்தற்கான ஆதாரங்கள் வரலாற்றில் உண்டா? எனக்கேட்டால் ‘இல்லை’ என்பதே உண்மை.

நீலகண்டப் பிரம்மச்சாரி பற்றிய துப்புக் கொடுப்பவர்களுக்கு ரூ. 1000 சன்மானம் அறிவிக்கப்பட்டது. வாஞ்சியின் தந்தையார் ரகுபதி அய்யர் விசாரிக்கப்பட்டார். திருவாங்கூர் சமஸ்தான் ஊழியர்கள் மாறுதல், பணிநீக்கம் ஆகிய நடவடிக்கைகளுக்கு உள்ளாயினர். (பார்க்க: ஆஷ் கொலையும் இந்திய புரட்சி இயக்கமும், ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோவில் வெளியீடு: டிச. 2009)

இறுதியாக ஒன்று: வாஞ்சி அய்யர் துப்பாக்கியை எடுத்தது தப்பு என்று வாரிசு சொல்ல வரவில்லை. கர்ப்பிணி மனைவிக்கு மாற்று ஏற்பாடு செய்யவில்லையே என்கிற ஆதங்கமே இங்கு தப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஆஷின் வாரிசுகளின் கருத்துகள் ஆ.இரா.வேங்கடாசலபதியின் ‘ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்..’ நூல் மூலம் வெளிவந்துள்ளது. இவை இரண்டிற்குமான வேறுபாடுகள் இங்கு மனங்கொள்ளத்தக்கது.

Posted in எதிர்வினை, Uncategorized | Tagged | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பட்டியல் அரசியல்

பட்டியல் அரசியல்

மு.சிவகுருநாதன்

திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு பள்ளி ஒன்றின் ஆசிரிய நண்பர் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க, பள்ளியில் புகைப்படமாக வைக்க, 10 விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் பட்டியல் ஒன்றைத் தயாரித்தேன். இப்பட்டியல் ஏற்கப்படுமா என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். இம்மாதிரிப் பட்டியல் தயாரிப்பதன் பின்னணியிலுள்ள அரசியல் பேசவேண்டியது. முதலில் எனது பட்டியலைத் தந்து விடுகிறேன்.

01. ம.சிங்காரவேலர் (1860 – 1946)

02. கோபாலகிருஷ்ண கோகலே (1866 – 1915)

03 . மகாத்மா காந்தி (1869 – 1948)

04. ஜவகர்லால் நேரு (1889 – 1964)

05. நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் (1897 – 1945)

06. ஈ.வெ.ராமசாமி (1879 – 1973)

07. கு.காமராஜ் (1903 – 1976)

08. பி.சீனிவாசராவ் (1906 – 1961)

09. பகத்சிங் (1907 – 1931)

10. ப.ஜீவானந்தம் (1907 – 1963)

ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் பின்னால் அரசியல் ஒளிந்துள்ளது என்பது மிக வெளிப்படையானது. தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகள் இவற்றுள் இடம் பிடிக்கின்றன. இப்படி பட்டியல் போடுவது மிகவும் சிக்கலானது. எண்ணிக்கை சிக்கலை இன்னும் தீவிரப்படுத்தும். 10 க்குள் அடக்குவது அவ்வளவு எளிதான காரியமா என்ன? இலக்கிய உலகில் க.நா.சு. வின் பட்டியல் வெகு பிரசித்தம். அதை ஜெயமோகன்கள் தொடர்வதும் உண்டு. ஆனால் சில நேரங்களில் பட்டியலிடுதல் தவிர்க்க முடியாதது.

வழக்கமாக நமது பாடநூல் வரலாறுகளின் செக்குமாட்டுத் தன்மையைப் புரிந்து கொள்வது நலம். தமிழ் சினிமா பாணியிலான ஒரு புள்ளிக் குவி மையக் கோட்பாடே இவற்றின் உட்கிடை. பன்மைத்துவம் அரசியல் சட்டத்திலும் வெற்றுப் பேச்சிலும் மட்டுமே; நடைமுறையில் தலைகீழ் மாற்றம். பொய்கள், புனைவுகள் மற்றும் அவதூறுகளால் நிரம்பியது வரலாற்றுப் பாடநூல்.

இந்திய தேசிய காங்கிரஸ்தான் இந்திய அளவிலான முதல் அரசியற்கட்சி. அதிலிருந்துதான் எல்லாம் கிளைக்கின்றன. கம்யூனிஸ்ட்கள், சோஷலிஸ்ட்கள், ராஷ்டிரிய சுயம் சேவக்குகள், ஜன ஜங்குகள் எல்லாம் இங்கிருந்து வந்தவர்களே. எனவே காங்கிரஸ் என்கிற ஒற்றை மையச் சொல்லாடல்களின் காலம் முடிந்துவிட்டது. இருப்பினும் நமது வரலாற்றெழுதிகள் அதுவும் குறிப்பாக பாடநூல் எழுதும் நோட்ஸ் வியாபாரிகள் இவற்றை உணர்ந்து கொண்டதேயில்லை.

தேசிய இயக்கத்தில் தமிழகப் பங்களிப்பு அதிகம். இவற்றில் நிறைய இருட்டடிப்புகள் உண்டு. இந்தியா, தமிழ்நாடு ஆகிய இரண்டுக்கும் சரிபாதி பிரதிநிதித்துவம் இப்பட்டியலில் உண்டு. தேச விடுதலையோடு மக்கள் நலன் சார்ந்து சிந்திக்கும் ஆளுமைகளை நாம் மறந்திடலாகாது. நாட்டு விடுதலைக்குப் பின் தியாகி பென்சன் வாங்கிக்கொண்டு வெறுமனே இல்லாமல் சாகும் வரையிலும் மக்கள் பணி ஆற்றிய தலைவர்கள் உண்டு. பிரித்தானியரை வெளியேற்றினால் போதும் என்ற எண்ணத்தை மட்டும் கொண்டிராமல் இன்னும் ஒழிக்க வேண்டிய பல்வேறு சமூகக் கொடுமைகளுக்காக இவர்கள் போராடினர்.

சிந்தனைச் சிற்பி ம.சிங்காரவேலருக்கு இந்திய, தமிழக வரலாற்றில் தனியிடம் உண்டு. ஆனால் இவர் நமது பாடநூல் புலிகளால் நிராகரிக்கப்பட்டவராக உள்ளார். எனவே கல்விப்புலத்தில் இவரை அறிமுகம் செய்வது இன்றியமையாதது.

காந்தி, நேரு, நேதாஜி போன்றவர்களைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. மன்மோகன்சிங், நரேந்திர மோடி போன்ற பிரதமர்களைக் கண்டபிறகுதான் நேரு போன்ற ஆளுமைகளின் வீச்சு புரிகிறது.

2009 இல் இயற்றப்பட்ட இலவசக் கட்டாய கல்வி உரிமைச் சட்டத்திற்கு முன்னோடியாக இருந்தவர் கோகலே. 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாகவே கட்டாயக் கல்வி பற்றிய கோரிக்கையை பிரிட்டிஷ் அரசிடம் வைத்தவர். அவரது கனவு 100 ஆண்டுகள் கழித்துதான் நிறைவேறியிருக்கிறது, அதுவும் ஏதோ ஒப்புக்கு.

கோகலேவுக்கு எதிரிடையாக செயலாற்றிய திலகர் பாரம்பரியத்தில் வந்தவர்கள் இன்று கல்வி உரிமையைச் சிதைக்கத் தொடங்கியிருப்பதை இப்போதாவது புரிந்து கொள்ளலாம். இது வெறும் தீவிரவாதி, மிதவாதிப் பாகுபாடு மட்டுமல்ல; அவற்றையும் தாண்டிய வெறுப்பரசியலின் வெளிப்பாடிது.

சொகுசாக இருந்த சுமார் 600 சுதேச அரசர்கள் மன்னர் மானியம் ஒழிக்கப்பட்ட பிறகும் அவர்களது வாரிசுகள் இன்று மரியாதையாக நடத்தப்பட்டு, வலம் வரும் நிலையில், நீதிக்கட்சி, சுயமரியாதை இயக்கத் தலைவர்கள், தலித் தலைவர்கள் இன்னும் பிரிட்டிஷ் முகவர்களாகவே இருப்பது ஏன்? இதுதான் இந்தியாவில் நிலவும் வெறுப்பரசியல் நிலைப்பாட்டின் உச்சம்.

அதனை முறியடிக்கவே இப்பட்டியலில் பெரியார் இடம் பெறுகிறார். சுயமரியாதை இயக்கம் தொடங்குவதற்கு முன்னதாக இவர் தீவிர காங்கிரஸ் தொண்டர், குடும்பத்துடன் கள்ளுக்கடை மறியல் செய்தவர், கதராடை அணிந்து, அவற்றை விற்றவர், வைக்கம் வீரர். 1947 ஆகஸ்ட் 15 ஐ துக்க நாளாக அறிவித்தவர். இது எவ்வளவு உண்மையானது என்றறிய ‘நீட்’ மட்டும் போதுமே!

காங்கிரஸ் (இ) மற்றும் தி.மு.க., அ.இ.அ.தி,மு,க, போன்ற திராவிடக் கட்சிகளில் எளிமை, தூய்மை, நேர்மைக்கு அவ்வளவு பஞ்சம்! காங்கிரசுக்குக் கூட ஒரு காமராஜ் இருந்தார். இன்றும்கூட தேசிய அளவில் முன்னாள் கேரள முதல்வரும், முன்னாள் பாதுகாப்பு அமைச்சருமான ஏ.கே.அந்தோனியைச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் திராவிடக் கட்சிகளில் மருந்துக்குக் கூட ஒருவர் கிடைப்பதரிது. இங்கு எளிமை, தூய்மை, நேர்மை எல்லாம் கிலோ எவ்வளவு ரகம்தான்!

பகத்சிங் போன்ற இளைஞர்களுக்கு மக்கள் சார்ந்த கருத்தியல் அடித்தளம் இருந்தது. இவரைப் போன்றவர்களை வாஞ்சி (அய்யர்) நாதனுடன் ஒப்பிடுவது சரியல்ல. இவர்களுக்கிடையே உள்ள கருத்தியல் வேறுபாடு கணக்கில் கொள்ளப்படுதல் அவசியம். இருப்பினும் இம்மாதிரியான கொலைகளை மிகையாகக் கற்பனை செய்தல், விதந்தோதுதல் நல்லதல்ல. தீவிரவாதச் செயல்பாடுகள், அரசியல் படுகொலைகள், அழித்தொழிப்பு பொன்ற வகையானவற்றை அணுகுவதில் நமக்கு கவனம், தெளிவு தேவை.

கர்நாடகாவில் ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்து, கீழத்தஞ்சை தலித் மக்களுடன் வாழ்ந்த மறைந்த பி.எஸ்.ஆர். எனப்படும் பி.சீனிவாசராவ் இங்கேயே (திருத்துறைப்பூண்டி) அடக்கமானவர். திருத்துறைப்பூண்டி புதிய பேருந்து நிலையம் அருகே ‘தியாகி பி.எஸ்.ஆர். மணிமண்டபம்’ உள்ளது. இவர் சுதந்தரப் போராட்ட வீரர் மட்டுமல்ல; உழைக்கும் அடித்தட்டு மக்களை ஒன்றுதிரட்டி இயக்கமாக்கியவர். இப்பகுதியில் ஒருங்கிணைந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் வளர்ச்சியில் இவரது பங்கு அதிகம். இன்றும் இப்பகுதி தலித் குடும்பங்களில் சீனிவாசன்கள் அதிகம்.

ப.ஜீவானந்தம் அவர்களின் எளிமை, நேர்மை, உழைப்பு ஆகியன படித்துக் கேட்டு வியப்படையும் ஒன்றல்ல; மாறாக பொது வாழ்வில் கடைபிடிக்க வேண்டியது. அந்த வகையில் காமராஜை விட எளிமையான, விடுதலைப் போராட்ட வீரர். கம்யூனிஸ்ட் என்பதாலே தொடர்ந்து மாணவர்களிடம் தொடர்ந்து விலக்கி வைக்கப்படுபவர்கள்.

கருத்தியல் இல்லாதவர்களிடம் நேர்மையை எதிர்பார்ப்பது எப்படி சரியாக இருக்க முடியும்? ஒவ்வொரு முறை சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஊதியம் உயர்த்தப்படும்போதும் அதனை எதிர்ப்பவர்கள் இடதுசாரிகளே. இம்முறை தமிழக சட்டமன்றத்தில் அவர்களது குரலே இல்லை.

காந்தியம் காந்தியோடு புதையுண்டு போனது. ஆனால் மார்க்சியம் இவர்களால் இன்றும் வாழ்கிறது. காமராஜ் ஆட்சி என்று பெருமைப்படுகின்ற ஒற்றைப் புள்ளியைத் தவிர வேறு இல்லாத நிலையில், நிருபன் சக்கரவர்த்தி, மாணிக் சர்க்கார் என்ற நீண்ட பாரம்பரியம் இடதுசாரிகளுக்கு மட்டுமே உண்டு. சங்கரய்யா, நல்லக்கண்ணு, பிரகாஷ் காரத், சீத்தாராம் யெச்சூரி, டி.ராஜா, ஜி.ராமகிருஷ்ணன், முத்தரசன் என்று நீண்டத் தொடர்ச்சியை இங்கு மட்டுமே காணமுடியும்.

இடதுசாரிகளிடமும் சில சிக்கல்கள், முரண்பாடுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. அவைகள் சரி செய்யப்பட வேன்டியவை. இன்றைய சூழலில் இந்தியாவில் இவர்களை விட்டால் நேச சக்திகள் ஏதுமில்லை. இவர்களை முன்மாதிரிகளாக மாணவர்களிடம் அறிமுகம் செய்யாமல் இருந்ததோடு, ஆளும் வர்க்கத்திற்கு சாதமானவர்களையே நாம் முன்னிறுத்துகிறோம். இன்னும் எத்தனை தலைமுறைகளை நாம் இழக்கப் போகிறோம்?

Posted in அனுபவம், ஆசிரியர்கள், செய்திகள் – குறிப்புகள் – கருத்துகள், Uncategorized | Tagged | பின்னூட்டமொன்றை இடுக